ایتا - مبهم

از این سرایِ زشت ، پناه می‌برم به شعر.

61 مشاهده15:38

کاش هر دو در نهایت نمیرند

57 مشاهده18:15

و من در هر پلکی یک‌ بار دیدنت را می‌بازم!
_عباس‌معروفی

60 مشاهده18:25

ای بلای تو به جانم که تو جانی و جهانی

60 مشاهده15:03

در سینه‌ام
سرمایی از زمستانی ناشناخته 
رخنه کرده است
من فردای روزِ رفتنت هستم.

57 مشاهده19:31

با من‌ همه همدردند، الا تو که خود دردی.

62 مشاهده10:46

«حرف زدنت آفتاب ناگهان است.»

60 مشاهده12:46

آینه‌ای ندارم از آن آه می‌کشم

59 مشاهده17:03

«من پرندگانی را می‌شناسم که وقتی بال‌شان را بُریدند، دویدن را یاد گرفتند. پرندگانی که نام مستعارشان، زن است.»

63 مشاهده07:52

و امید را چنان چنگ زده بودم که از سر انگشتانم خون جاری شده بود.

65 مشاهده14:49

_

1 مشاهده19:56

آمد اما در نگاهش آن نوازش‌ها نبود

1 مشاهده19:56

مطالب بعدی