مبهم
صحنه ای که من هر روز عصر میبینم در انتظار دوتا آدم که این روزا شدن مهم ترین آدمای زندگیم!
درسته همهچی خوبه اما، جایه خالی پیامکِ بیا سرخیابون ما داریم میایم عجیب سنگینی میکنه.
«محبوب من، نمیدانم چرا اینقدر صبر کردم تا به شما بگویم دوستتان دارم! میخواستم مطمئن باشم و کلماتم پوچ نباشند. اکنون به نظرم میرسد که از ابتدا عشق بود. به هر حال، این عشق است و قلب من رنج میکشد.»
°نامه از سیمون دوبووار به نلسون آلگرن
واقعیت این است که گذشت زمان مرا به تو نزدیک میکند. دیروز، در جاده، به تو فکر میکردم و با خودم میگفتم که اگر تو اینجا بودی چقدر باهم میخندیدیم. خوب میدیدم که تا کجا زندگی روزمرهام را پر کردهای، در کوچکترین جزئیات حضور داری.