مرگ ما باک نباشد چو بقای تو بُود

بگذار سایه‌اش ببیند که چطور دوستش دارم

"با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ‌کس، هیچ‌کس اینجا به تو مانند نشد.."

-

غروب را دوست داشت چون او نارنجی بود. .

_

گر بگویم که تو در خونِ منی بهتان نیست

ای‌که‌منزل‌در‌دلم‌داری‌و‌من‌در‌جستنت

مادر من مومن نشدم، ولي هرشب سجاده‌‌ای که‌‌ برایم فرستادی را باز می‌کنم و یادت را تا می‌کنم. ‌‌‌‌ مادر تو دلت مي‌خواست من طلبه‌‌ی حاج‌ سیدعلی‌‌‌اَصغر شوم ولی حالا من تنها غمگین شدم.‌ اسکاٰرلٺ‌‌دهه‌ی‌‌شصت.

مرا به یاد خواهی اورد، آنگاه ک از یاد رفته ای.

مرا می‌بینی و هر دم، زیادَت می‌کنی دردم تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم