اندوهگین نباش سرزمین من! در شکاف زخم های تو بذر گل کاشته‌ام تو روزی، سراسر گلستان خواهی شد . . .

-

دل ما بود، ولی تنگ شما است چرا؟

مرا تو راحت جانی

ما کتاب هایی هستیم که می‌خوانیم و چیزهایی هستیم که دوست داریم٬روح ما در چیزهایی که پشت سرمان‌ جا میگذاریم پنهان میشود

|جهان‌با‌من‌برقص|

وجود داشتن تفاوت زیادی داره با زنده بودن؛

کاش فردا دنیا به آخر می‌رسید، آن‌گاه شتابان سوار آخرین قطار می‌شدم و درِ خانه‌ات را می‌کوبیدم و بهت می‌گفتم: با من بیا، دیگر می‌توانیم بدون ترس و احتیاط به یکدیگر عشق بورزیم، چون فردا دنیا به آخر می‌رسد. - فرانتس کافکا در نامه به میلنا

-

صدای ترانه‌ای غمگین در رادیو شنیده می‌شود ‏و من به چیزی غیر تو فکر نمی‌کنم. ‏زنده ماندن ‏در روزهایی که این قدر از تو دور افتاده‌ام ‏کار آسانی نیست.

نمیدونُم دِلُم دارد کجا جای... •بابا طاهر•

«روزها اصلا از خانه بیرون نمی‌آیم. تنهای تنها هستم. اصلا از تهران خبر ندارم. هیچ کس به یاد من نیست. دلم می‌خواهد آن قدر کوچک بشوم که به قدر یک پرنده باشم آن وقت پر بزنم و بیایم پیش تو. پرویز هرگز گذشته ام را فراموش نمی‌کنم.» نامه‌‌ی فروغ‌فرخزادبه‌همسرش،پرویزشاپور.