«فکر زنجیری کنید ای عاقلان بوی گیسویی مرا دیوانه کرد» -علیرضاقربانی

-سخت‌زیبامیروی

دلم می‌خواست خانه‌ات باشم تا از خستگی‌هایت به من برگردی.

بسترم صدفِ خالیِ یک تنهایی‌ست و تو چون مروارید گردن‌آویز کسان دگری .. -هوشنگ‌ابتهاج

مرا شبیهِ گلدانِ شکسته‌ای خالی بیرونِ در گذاشته‌اند. -محمود دولت‌آبادی

براي خونریزی گوش‌ها برای‌تُ

پ.ن‌ -با اجازه‌ی شما

داشتم قلب تو را رنگ می‌کردم، مداد سیاهم شکست.

زندگی بی عشق نبوَد در شُمارِ زندگی

بی‌بی‌های ما، پایِ دارِ قالی، حرف‌هایی می‌زدند ... می‌گفتند :فرشی که پیرزن بافته باشد، گرم است و به درد خواب زمستان می‌خورد ! اما، امان از قالی نو عروس و دختر عاشق نقشش هزار راه می‌بَرَد آدم را. . . ‌ . نقشش غلط است، مرغش سر می‌کند توی گل و گلش می‌رود زیر بال و پر مرغ اما عوضش تا بخواهی جان دارد🤍

آمدمت که بنگرم گریه نمی دهد امان!

وقتی مُردم جسد عریانم را مثل پوستی بسوزان و خاکسترم را در ساعتی شنی بریز و آن را روی میز کتابخانه‌ات بگذار تا به یاد آری که عمر کوتاه‌تر از آن است که در گریهٔ بر من یا شادی بر دشمنانت هدر شود ! -

غادة‌السمان