زندگی بی عشق نبوَد در شُمارِ زندگی

بی‌بی‌های ما، پایِ دارِ قالی، حرف‌هایی می‌زدند ... می‌گفتند :فرشی که پیرزن بافته باشد، گرم است و به درد خواب زمستان می‌خورد ! اما، امان از قالی نو عروس و دختر عاشق نقشش هزار راه می‌بَرَد آدم را. . . ‌ . نقشش غلط است، مرغش سر می‌کند توی گل و گلش می‌رود زیر بال و پر مرغ اما عوضش تا بخواهی جان دارد🤍

آمدمت که بنگرم گریه نمی دهد امان!

وقتی مُردم جسد عریانم را مثل پوستی بسوزان و خاکسترم را در ساعتی شنی بریز و آن را روی میز کتابخانه‌ات بگذار تا به یاد آری که عمر کوتاه‌تر از آن است که در گریهٔ بر من یا شادی بر دشمنانت هدر شود ! -

غادة‌السمان

-

انگار به اشتباه،جای طلوع در غروبِ چشم‌هایت فرود آمده باشم.

من از آن روز که در بند تواَم فهمیدم زندگی درد قشنگیست که جریان دارد

تو مثل تمام معشوقه‌های دنیا دیرت شده بود و باید می‌رفتی ، رفتی . و من بعد از رفتنت بارها گفتم دوستت دارم ، بارها و بارها .. مثل دیوانه‌ای که رو به خیابان ایستاده ، و کلید را مدام در قفلی می‌چرخانَد که نیست ‌

-کیانوش‌خان‌محمدی

چطور این همه جریان گرفته‌ای در من؟

-

پیرمرد جواب داد :من هم باید ترک کنم. من هر روز فقط دو نخ سیگار می‌کشم، برای همین نباید زیاد سخت باشد. اما می‌دانی، رفتن به مغازه برای سیگار خریدن و آمدن به این جا برای سیگار کشیدن، خودش کمک می‌کند وقت بگذرد. من را به تحرک وا می‌دارد و نمی‌گذارد زیاد فکر کنم ! گفتم :یعنی می‌گویید برای سلامتی‌تان سیگار می‌کشید ؟! پیرمرد با نگاهی جدی گفت : "دقیقاً !"

قصه که تمام می‌شود، آدم‌ها به کجا می‌روند؟