«من کودکی هستم با روحی کهنسال. در همه چیز جادو می‌بینم؛ اما در عین حال، همه چیز خسته‌ام می‌کند زیرا همه چیز را بسیار عمیق حس می‌کنم.»

-حسنِ‌ختام این هفته به منظورِ یاد بود

هیاهوی بسیار برای هیچ.

دستش را به گلویش می‌زند و می‌گوید؛ اینجاست، رد نمی‌شود.

-

هزار تلخ بگویی هنوز شیرینی

من به اندازه‌ی یک ابر دلم میگیرد

«در من کوچه‌ای است که با تو در آن نگشته‌ام؛ سفری است که با تو هنوز نرفته‌ام.روزها و شب هایی است که با تو به سر نکرده ام. و عاشقانه هایی که با تو هنوز نگفته‌ام..» -افشین یداللهی.

-

ترکها به کسی که خیلی دوستش دارن میگن : «جانمین‌ ایچی»؛ یعنی همونجا که وجودم ازش نشات میگیره. یعنی درون کالبدم! همونجا که تموم حیات و زندگیم بهش وابسته است و این قشنگترین کلمه‌ایِ که یه نفر میتونه به جای اسمت، صدات کنه.

ای که نزدیک تر از جانی و پنهان ز نِگه.

بسیار سال‌ها گذشت تا بفهمم آنکه در خیابان می گرید از آنکه در گورستان می‌گرید غمگین‌تر است.