یک کاغذ سفید را؛
هر چقدر هم که سفید و تمیز باشد کسی قاب نمیگیرد.
برای ماندگاری باید حرفی برای گفتن داشت.
-جایی برایم گوشهی دلت بگذار
جایی که جای هیچ کس نیست.
همان گوشهی خالی دلت
که هیچ کس پیدایش نمی کند،
آنجا را برای من کنار بگذار.
«دلم تا برایت تنگ میشود؛
مینشینم ، اسمت را مینویسم، مینویسم ، مینویسم
و بعد میگویم :اینهمه او! پس چرا دلتنگی؟»
«به سراغ من اگر میآیید، نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد چینیِ نازک تنهایی من.»
-سهراب سپهری.