.
چقدر این دیالوگ موده :
' هیچکس بابتِ رفتاری که با من کرد عذرخواهی نکرد ؛ فقط منو بخاطرِ واکنشم سرزنش کردن :) '
.
این تیکه از کتاب ١٩٨۴ از جورج اورول رو به بهترین شکل ممکن منو توصیف میکنه :
من کسی که دوستش داشتم را رها کردم، اتفاقا آدم ساختن و ادامه دادن هستم؛ اما اگر قرار باشد همیشه در حال تلاش کردن برای این باشم که بگویم' من وجود دارم' ترجیح میدهم فراموش شوم.'