کنایه کاربران آمریکایی؛ به سربازان آمریکایی و سیاست‌های ترامپ: سربازان شما به جنگ بروید؛ اپستین‌ها مراقب زن و فرزندان شما هستند. 🆔 @Moftaker

❇️ ضرورت دعا برای سلامتی خادمان ایران جایگاه و تراز سران و مسئولان نظام، به یک اندازه نیست؛ برای جایگزین شدن برخی، پدر پیر فلک صبرها باید کند و خون ‌دل‌ها بخورد؛ از این رو حفاظت از ایشان، به‌خصوص در شرایط کنونی چند چندان اهمیت دارد، چه، ایشان به قول حضرت علی علیه السلام، به‌سان نخ تسبیح هستند که قوام زیردستان به آنها وابسته است؛ لذا بایستی برای سلامتی خادمان ملت در این روزها بیشتر دعا کنیم: «جايگاه رهبر و فرمانده سپاه چونان ريسمانى محكم است كه مُهره‌ها را متّحد ساخته و به هم پيوند مى‌دهد؛ اگر اين رشته از هم بگلسد، مُهره‌ها پراكنده و هر كدام به سويى خواهند افتاد؛ و سپس هرگز جمع آورى نخواهند شد.» / نهج البلاغة، خطبه۱۴۶. 🆔 @Moftaker

ای فیلسوفِ شهیدِ وادیِ حیرت، در قمارخانهٔ سیاستِ خاکیان، بارها مُهرِ رد بر پیشانیِ آرزوهایت زدند و جامِ تلخِ جفا و بی‌مهری به کامت ریختند؛ اما به جای گریز، به مقامِ «عرفانِ سیاسی و اجتماعی» پر کشیدی که شرطِ ورود به آن، گذشتن از خویشتن بود؛ تو دریافتی که ردِ صلاحیت در دادگاهِ زمینیان، کرسیِ قبولی در درگاهِ آسمانیان است، پس در برابرِ طوفانِ نامرادی‌ها ایستادی، بتِ نفس و شهوتِ مقام را در هم شکستی و با سینه‌ای چاک، در خونِ خویش به رقصی عارفانه برخاستی تا به همگان در این فراز و نشیب‌ها بیاموزی که فتحِ قله‌های جاودانگی، نه در جلوس بر مسندِ قدرتِ زودگذر، که در فنای خویشتن و سوختنِ بی‌صدا نهفته است: رقص آنجا کن که خود را بشکنی پنبه را از ریش شهوت بر کَنی رقص و جولان بر سر میدان کنند رقص اندر خون خود مردان کنند 🆔 @Moftaker

❇️ کالبدشکافی گنبد آهنین رسانه‌ای در جنگ شناختی (درآمد) ▫️در معادلات پیچیدهٔ نبردهای مدرن، صدای انفجارها پیش از آنکه در مختصات جغرافیایی به گوش برسد، در میدان ادراک و روانِ مخاطب طنین‌انداز می‌شود. معمای بصری جنگ اخیر، یکی از پیچیده‌ترین و حساب‌شده‌ترین نمونه‌های «جنگ شناختی» در تاریخ معاصر است: آسمانی که رنگ خرمشهرها و سجیل‌ها گرفته و اصلاً پر از «شاهدهای» ما شده است؛ اما زمین، در خروجی رسانه‌ها، گویی جز خیابان‌های خلوت، منازل مسکونی، خودروهای شخصی و چند فضای سبز محلی، هدف دیگری به خود ندیده است! ▫️این پارادوکس تصویری، محصول یک معماری دقیقِ سانسور است. رژیم صهیونیستی به‌خوبیِ خوب دریافته است که وقتی سامانه‌های پدافند میدانی‌اش نظیر «پیکان»، «فلاخن داوود»، «تاد» و «پاتریوت» در رهگیری موشک‌ها و پهپادها در جهانِ واقعی ناکام می‌مانند، باید بلافاصله سامانه‌های پدافند ادراکی را فعال کند و این سامانه‌ها را در جهانِ مجازی فعال کند. در واقع، «گنبد آهنین رسانه‌ای» آن‌ها بسیار متراکم‌تر، لایه‌لایه‌تر و بی‌نقص‌تر از سامانه‌های رهگیرِ نظامی‌شان عمل می‌کند. کارکرد این پدافند رسانه‌ای، منهدم کردنِ «حقیقتِ اصابت» در آسمان افکار عمومی، پیش از فرود آمدنِ آن بر زمینِ آگاهی مخاطب است. این سطح از سانسورِ یکپارچه و جهانی، صرفاً یک اقدام پادگانیِ محلی نیست؛ بلکه محصول مستقیمِ امپراتوری رسانه‌ای و سلطهٔ بلامنازع صهیونیست‌ها بر شریان‌های اصلی اخبار و رسانه‌های جهان است که اجازهٔ درز هیچ روایتی خارج از چارچوب مطلوبشان را نمی‌دهد. ▫️اما این معماریِ حذف و تحریف چگونه کار می‌کند و چرا مجهز شدن به سلاح «سواد رسانه‌ای» برای درک این میدان واجب‌ است؟* ـــــــــــــــــــــــــــــــــ *پاسخ این پرسش‌ و آثار و پیامدهای این گنبد آهنین رسانه‌ای در یادداشت‌های بعدی خواهد آمد. ✍ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker

ایرانِ اسلامی + بازدارندگی نظامی + تنگه هرمز = اَبَر قدرت جهانی 🆔 @Moftaker

❇️ معراج در مسلخ عشق در پهنهٔ ایثار، آنجا که آتش بر کالبد جان فرود می‌آید، این جوان با چشمانی خیره به تدفین اعضای خویش، پاسخی عینی به مولوی می‌دهد؛ آنجا که او در مثنوی پرسید «عشق از اول چرا خونی بود؟» و این جوان با تقدیم دست‌وپای خویش پاسخ داد: «تا گریزد آنکه بیرونی بود». چون من ایستادم! آری او نگریخت! تا ثابت کند «بیرونی» نیست؛ بلکه به استقبال آن رفت تا بهای سنگین مَحرمیت را پرداخت کند و نشان دهد تنها رهاشدگان از بند تن، لایق حریم عشق‌اند. و این تماشای تدفین پاره‌های تن، خود اوج «ابتلا» و دقیقاً تجلی آخرین مقامات عرفان و فنای از خود است. عَمان سامانی این غربالگریِ شکوهمند را چنین تصویر می‌کند: «تا گریزد هر که او نالایق‌ست درد را منکر، طرب را شایق‌ست تا گریزد هرکه او ناقابل‌ست عشق را مکره، هوس را مایل‌ست» این سرباز سرافراز با دیدن خاکسپاری دست و پا، عبور از دنیای مادی و اوج لیاقت را به نَظاره نشسته است؛ چرا که او نه مایل به هوس‌ها، که شایقِ طرب‌خانهٔ عشق در میانهٔ درد و بلاست. 🆔 @Moftaker

❇️ دکتر عبدالکریم سروش: خودمان را در مقابل عظمت و شجاعت نیروهای مسلح، حقیر می‌یابیم. 🆔 @Moftaker

✊🏼هم‌وطنان واقعی ما در تاجیکستان #ایران_به_پیش 🆔 @Moftaker

❇️ درنگی در نوع موضع‌گیری برخی شُهرگان حضرت سیدالشهداء (ع) فرموده‌اند: «الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی السنتهم»؛ مردم بندگان دنیایند و دین، تنها آدامسی است در دهانشان.‌.. این، دقیق‌ترین توصیف برای معماریِ سکوت و وسط‌بازیِ [برخی] شُهره‌های شَهر در چنین بزنگاه‌های حساسی است. لکنت زبان و پیام‌های دوپهلوی این گروه، نه خطایی سهوی، یا ضدیت با وطن، بلکه محصولِ محاسبه‌ای کاملاً اقتصادی است. بیشتر این افراد که تخم‌مرغ‌های خود را در سبدهای داخلی و خارجی تقسیم کرده‌اند؛ ازین رو به‌خوبی می‌دانند که در صورتِ سکوت مطلق یا کلی‌گویی، گزندی به جایگاه و منافعِ داخلی‌شان نمی‌رسد؛ اما موضع‌گیریِ صریح علیه کشور متجاوز (به‌خصوص آمریکا)، به‌معنای به خطر افتادنِ قطعیِ سرمایه‌گذاری‌های خارجی، ابطال ویزاها و قطع سفرهایِ مکررشان است. به‌همین دلیل است که نهایتِ کنشگریِ برخی‌شان‌ در این اواخر، سر زدن به مراکز هلال احمر است؛ آن‌هم چون نهادی کاملاً بی‌طرف است و به آنان اجازه می‌دهد بدونِ بردن نامی از دشمن، ژستِ همدردی و بشردوستی بگیرند؛ نمایشی بی‌خطر که نه سیخِ منافع داخلی را می‌سوزاند و نه کبابِ بهره‌های خارجی را. 🆔 @Moftaker

📜 هندسه پنهان پیروزی در غبار بحران‌ها درس‌هایی از سوره فتح (۱) 📌 قرائت سوره فتح، به‌ویژه در این ایام، بازخوانی یک کارگاه پیشرفته روان‌شناسیِ بحران است. قرآن مجید این سوره را با گزاره‌ای قاطع و امیدبخش می‌آغازد: «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا؛ ما برای تو پیروزیِ آشکاری رقم زدیم.» به گواه مفسرانِ «المیزان» و «مجمع‌البیان»، این آیه نه پس از یک غلبهٔ نظامی، بلکه در اوج بن‌بستی ظاهری و پس از «صلح حدیبیه» نازل شد؛ لحظه‌ای که حدود ۱۴۰۰نفر از یاران پیامبر با قلبی آکنده از اندوه و احساس شکست، از مکه بازمى‌گشتند. 📌درس نخست این سوره، تغییر نظرگاه ما به مفهوم «پیروزی» است. خداوند با ذکر «فتح مبین» به روان خستهٔ جامعه شوک وارد کرد تا اسیر خطای شناختی نشوند. آنچه در ظاهر عقب‌نشینی می‌نمود، در نقشه و هندسهٔ الهی، شاهکار تبدیل قدرت سخت، به قدرت نرم بود. این متارکهٔ ده‌سالهٔ جنگ، دیوارهای تقابل را فروریخت و با ایجاد امنیت روانی، در کمتر از سه‌سال، دل‌های بی‌شماری را به اسلام جذب کرد؛ آن هم جمعیتی بیشتر از آغاز بعثت تا آن تاریخ! چرا که فتح واقعی، تسخیر دل‌هاست، نه صرفاً جابجایی و گسترش مرزها. 📌اوج این درس در سیرهٔ رسول خدا (ص) نهفته است. ایشان با سعه‌صدر پذیرفتند عناوین «بسم‌الله» و «رسول‌الله» به‌جهت لجاجت دشمن، از متن صلح‌نامه پاک شود، تا پیام رسالتشان در بطن تاریخ بماند. ایشان نشان دادند در بحران‌ها باید از درگیری‌های ظاهری عبور کرد و بر منافع کلان‌تر متمرکز شد. 📌در این شرایط جنگی و پیچیدهٔ کنونی، پیام سوره فتح برای ما روشن است: اگر جامعه‌ای بر مدار ایمان، همبستگی و خردورزی حرکت کند، خداوند از دلِ تلخ‌ترین تنگناها، بزرگ‌ترین گشایش‌ها را خلق می‌کند. شرط عبور از بحران، پرهیز از شتاب‌زدگی در قضاوت، حفظ انسجام درونی و اعتماد مطلق به وعدهٔ حق است؛ پیروزی‌هایی که شاید امروز در غبار میدان دیده نشوند‌. ✍ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker

شروط پایان جنگ، باید یک‌بار برای همیشه به‌طور شفاف تصویب و به جهان اعلام شود. پس از آن، از خردسال‌ترین شهروندان تا مقامات عالیرتبه، در پاسخ به رسانه‌های بین‌المللی همان موضع واحد را فقط عیناً تکرار کنند. این یکپارچگی راهبردی، راهبندی برای هرگونه سوءاستفاده، تحریف و جریان‌سازیِ رسانه‌ای خواهد بود. 🆔 @Moftaker

🛡سپر الهی در برابر کینه‌های تاریخی درس‌هایی از سوره فتح (۲) 🔸همان‌گونه که در درس نخست دیدیم، سورۀ مبارکه فتح درک سطحی ما را از واژه «پیروزی» دگرگون کرد و نشان داد که گاه صلحی مدبرانه، عمیق‌ترین فتوحات را رقم می‌زند. اکنون در آیه دوم، خداوند پرده از هدف این گشایش استراتژیک برمی‌دارد و می‌فرماید: «لِيَغْفِرَ لَكَ اللهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطاً مُسْتَقِيماً» (تا خداوند ذنبِ گذشته و آینده‌ات را پوشیده و محو دارد و نعمتش را بر تو تمام کند و تو را به راهی راست هدایت فرماید). 🔹در اینجا پرسشی مهم پیش می‌آید که مفسران ژرف‌اندیشی چون علامه طباطبایی و طَبَرسی به آن پاسخ داده‌اند: پیامبر خدا (ص) معصوم است؟! و اساساً چه رابطۀ منطقی میان یک دستاورد سیاسی-نظامی با آمرزش گناهان فردی وجود دارد؟ 🔸پاسخ در دقت به ریشۀ لغوی واژگان نهفته است؛ «ذنب»، فراتر از معصیت شرعی، و به معنای «پیامد و دنباله خطرناک یک عمل» است و «مغفرت» نیز به معنای «پوشاندن و محو کردن آثار» می‌باشد. قیام رسول الله (ص) علیه نظام طبقاتی شرک، درهم‌شکستن بت‌ها و مقابله با سنت‌های جاهلی، از نگاه قریش، «جرم» و عملی هنجارشکنانه بود که کینه‌هایی خونین در پی داشت؛ از این رو قریش مترصد فرصتی، برای انتقام و محو کامل پیامبر بود. 🔹خداوند با این آیه می‌فرماید: ما این «فتح مبین» و به رسمیت شناخته شدن قدرت تو را رقم زدیم تا بر تمام پیامدهای خطرناک و کینه‌هایی که قریش از اقدامات گذشته و آینده تو در دل دارند، پوششِ امنیت بکشیم (مغفرت). این فتح، سپری شد تا دشمن دیگر نتواند آسیبی به جریان حق برساند. 🔸درس بزرگ این آیه برای امروزِ ما ایستندگانِ مسیر حق، بسیار امیدبخش است: برهم زدن هندسه باطل و ایستادگی در برابر شیطان بزرگ، همواره در این نزدیک به نیم‌قرن، در نگاه آنان «جرم» تلقی شده و کینه‌توزی‌ها و تبعات اقتصادی و بین‌المللی در پی داشته است؛ اما خداوند تضمین کرده است که اگر جامعه‌ دَر و بَر مسیر حق استقامت ورزد، با فتوحات و گشایش‌های خویش، چنان سپری از اقتدار بر ما می‌پوشاند که تمام ذنب‌های (تحریم‌ها، تحدیدها، تهدیدها و تبعات آن) گذشته و آینده خنثی شود؛ «وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ» (جن: ۱۶). ✍️ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker