❇️ دکتر عبدالکریم سروش: خودمان را در مقابل عظمت و شجاعت نیروهای مسلح، حقیر می‌یابیم. 🆔 @Moftaker

✊🏼هم‌وطنان واقعی ما در تاجیکستان #ایران_به_پیش 🆔 @Moftaker

❇️ درنگی در نوع موضع‌گیری برخی شُهرگان حضرت سیدالشهداء (ع) فرموده‌اند: «الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی السنتهم»؛ مردم بندگان دنیایند و دین، تنها آدامسی است در دهانشان.‌.. این، دقیق‌ترین توصیف برای معماریِ سکوت و وسط‌بازیِ [برخی] شُهره‌های شَهر در چنین بزنگاه‌های حساسی است. لکنت زبان و پیام‌های دوپهلوی این گروه، نه خطایی سهوی، یا ضدیت با وطن، بلکه محصولِ محاسبه‌ای کاملاً اقتصادی است. بیشتر این افراد که تخم‌مرغ‌های خود را در سبدهای داخلی و خارجی تقسیم کرده‌اند؛ ازین رو به‌خوبی می‌دانند که در صورتِ سکوت مطلق یا کلی‌گویی، گزندی به جایگاه و منافعِ داخلی‌شان نمی‌رسد؛ اما موضع‌گیریِ صریح علیه کشور متجاوز (به‌خصوص آمریکا)، به‌معنای به خطر افتادنِ قطعیِ سرمایه‌گذاری‌های خارجی، ابطال ویزاها و قطع سفرهایِ مکررشان است. به‌همین دلیل است که نهایتِ کنشگریِ برخی‌شان‌ در این اواخر، سر زدن به مراکز هلال احمر است؛ آن‌هم چون نهادی کاملاً بی‌طرف است و به آنان اجازه می‌دهد بدونِ بردن نامی از دشمن، ژستِ همدردی و بشردوستی بگیرند؛ نمایشی بی‌خطر که نه سیخِ منافع داخلی را می‌سوزاند و نه کبابِ بهره‌های خارجی را. 🆔 @Moftaker

📜 هندسه پنهان پیروزی در غبار بحران‌ها درس‌هایی از سوره فتح (۱) 📌 قرائت سوره فتح، به‌ویژه در این ایام، بازخوانی یک کارگاه پیشرفته روان‌شناسیِ بحران است. قرآن مجید این سوره را با گزاره‌ای قاطع و امیدبخش می‌آغازد: «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا؛ ما برای تو پیروزیِ آشکاری رقم زدیم.» به گواه مفسرانِ «المیزان» و «مجمع‌البیان»، این آیه نه پس از یک غلبهٔ نظامی، بلکه در اوج بن‌بستی ظاهری و پس از «صلح حدیبیه» نازل شد؛ لحظه‌ای که حدود ۱۴۰۰نفر از یاران پیامبر با قلبی آکنده از اندوه و احساس شکست، از مکه بازمى‌گشتند. 📌درس نخست این سوره، تغییر نظرگاه ما به مفهوم «پیروزی» است. خداوند با ذکر «فتح مبین» به روان خستهٔ جامعه شوک وارد کرد تا اسیر خطای شناختی نشوند. آنچه در ظاهر عقب‌نشینی می‌نمود، در نقشه و هندسهٔ الهی، شاهکار تبدیل قدرت سخت، به قدرت نرم بود. این متارکهٔ ده‌سالهٔ جنگ، دیوارهای تقابل را فروریخت و با ایجاد امنیت روانی، در کمتر از سه‌سال، دل‌های بی‌شماری را به اسلام جذب کرد؛ آن هم جمعیتی بیشتر از آغاز بعثت تا آن تاریخ! چرا که فتح واقعی، تسخیر دل‌هاست، نه صرفاً جابجایی و گسترش مرزها. 📌اوج این درس در سیرهٔ رسول خدا (ص) نهفته است. ایشان با سعه‌صدر پذیرفتند عناوین «بسم‌الله» و «رسول‌الله» به‌جهت لجاجت دشمن، از متن صلح‌نامه پاک شود، تا پیام رسالتشان در بطن تاریخ بماند. ایشان نشان دادند در بحران‌ها باید از درگیری‌های ظاهری عبور کرد و بر منافع کلان‌تر متمرکز شد. 📌در این شرایط جنگی و پیچیدهٔ کنونی، پیام سوره فتح برای ما روشن است: اگر جامعه‌ای بر مدار ایمان، همبستگی و خردورزی حرکت کند، خداوند از دلِ تلخ‌ترین تنگناها، بزرگ‌ترین گشایش‌ها را خلق می‌کند. شرط عبور از بحران، پرهیز از شتاب‌زدگی در قضاوت، حفظ انسجام درونی و اعتماد مطلق به وعدهٔ حق است؛ پیروزی‌هایی که شاید امروز در غبار میدان دیده نشوند‌. ✍ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker

شروط پایان جنگ، باید یک‌بار برای همیشه به‌طور شفاف تصویب و به جهان اعلام شود. پس از آن، از خردسال‌ترین شهروندان تا مقامات عالیرتبه، در پاسخ به رسانه‌های بین‌المللی همان موضع واحد را فقط عیناً تکرار کنند. این یکپارچگی راهبردی، راهبندی برای هرگونه سوءاستفاده، تحریف و جریان‌سازیِ رسانه‌ای خواهد بود. 🆔 @Moftaker

🛡سپر الهی در برابر کینه‌های تاریخی درس‌هایی از سوره فتح (۲) 🔸همان‌گونه که در درس نخست دیدیم، سورۀ مبارکه فتح درک سطحی ما را از واژه «پیروزی» دگرگون کرد و نشان داد که گاه صلحی مدبرانه، عمیق‌ترین فتوحات را رقم می‌زند. اکنون در آیه دوم، خداوند پرده از هدف این گشایش استراتژیک برمی‌دارد و می‌فرماید: «لِيَغْفِرَ لَكَ اللهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطاً مُسْتَقِيماً» (تا خداوند ذنبِ گذشته و آینده‌ات را پوشیده و محو دارد و نعمتش را بر تو تمام کند و تو را به راهی راست هدایت فرماید). 🔹در اینجا پرسشی مهم پیش می‌آید که مفسران ژرف‌اندیشی چون علامه طباطبایی و طَبَرسی به آن پاسخ داده‌اند: پیامبر خدا (ص) معصوم است؟! و اساساً چه رابطۀ منطقی میان یک دستاورد سیاسی-نظامی با آمرزش گناهان فردی وجود دارد؟ 🔸پاسخ در دقت به ریشۀ لغوی واژگان نهفته است؛ «ذنب»، فراتر از معصیت شرعی، و به معنای «پیامد و دنباله خطرناک یک عمل» است و «مغفرت» نیز به معنای «پوشاندن و محو کردن آثار» می‌باشد. قیام رسول الله (ص) علیه نظام طبقاتی شرک، درهم‌شکستن بت‌ها و مقابله با سنت‌های جاهلی، از نگاه قریش، «جرم» و عملی هنجارشکنانه بود که کینه‌هایی خونین در پی داشت؛ از این رو قریش مترصد فرصتی، برای انتقام و محو کامل پیامبر بود. 🔹خداوند با این آیه می‌فرماید: ما این «فتح مبین» و به رسمیت شناخته شدن قدرت تو را رقم زدیم تا بر تمام پیامدهای خطرناک و کینه‌هایی که قریش از اقدامات گذشته و آینده تو در دل دارند، پوششِ امنیت بکشیم (مغفرت). این فتح، سپری شد تا دشمن دیگر نتواند آسیبی به جریان حق برساند. 🔸درس بزرگ این آیه برای امروزِ ما ایستندگانِ مسیر حق، بسیار امیدبخش است: برهم زدن هندسه باطل و ایستادگی در برابر شیطان بزرگ، همواره در این نزدیک به نیم‌قرن، در نگاه آنان «جرم» تلقی شده و کینه‌توزی‌ها و تبعات اقتصادی و بین‌المللی در پی داشته است؛ اما خداوند تضمین کرده است که اگر جامعه‌ دَر و بَر مسیر حق استقامت ورزد، با فتوحات و گشایش‌های خویش، چنان سپری از اقتدار بر ما می‌پوشاند که تمام ذنب‌های (تحریم‌ها، تحدیدها، تهدیدها و تبعات آن) گذشته و آینده خنثی شود؛ «وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ» (جن: ۱۶). ✍️ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker

❇️ شعری از دکتر سروش در وصف این روزهای وطن، با تمجید از نیروهای مسلح: خون می‌چکد ز پیکر مجروحت ای وطن! صدها درود بر تن و بر روحت ای وطن! والله که رستمان زمان بوسه می‌زنند بر بازوان لشکر نستوهت ای وطن! دریا دلانه کوه صفت ایستاده‌اند بر کف سپر، ستبرتر از کوهت ای وطن! از دشمنان بپرس ز قهرت چه می‌کشند وز دوستان مادح و ممدوحت ای وطن خواهم که با تو شرح کنم درد اشتیاق ای شرحه شرحه سینه مشروحت ای وطن در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان خم از اندوهت ای وطن در ظلمتیم و خستۀ درهای بسته‌ایم کو نور و روز و روزن مفتوحت ای وطن؟ باشد که نوبهار دگر باره بگذرد بر باغ و راغ و جنگل انبوهت ای وطن روزی که لعل‌گون شود از لاله‌های سرخ دامان دشت و دامنۀ کوهت ای وطن ای سرخ جامه، سبز قبا گردی عاقبت هم بگذرد ملولی و مکروهت ای وطن کشتی اگر شکست، چه غم؟ ناخدای هست تا سر نهیم در قدم نوحت ای وطن فخر و جلال و چشم و چراغ زمانه است نام بلند و رایت بشکوهت ای وطن چون شعر تر نمی‌دمد از خاطر حزین؟ این شعرتر دمید ز اندوهت ای وطن! 🆔 @Moftaker

به بهانه بمباران زیرساخت‌های کشور توسط آمریکای تروریست، دیدن و شنیدن این سخنرانیِ محمدرضا پهلوی ضرورت دارد‌. «کارخانه دومرتبه ساخته می‌شود؛ منزل دومرتبه ساخته می‌شود اما استقلال دومرتبه به دست نمی‌آید.» 🆔 @Moftaker

تاریخ تکرار می‌شود؛ کسانی که برخلاف نظر فرمانده کل‌قوا، بذر ترس می‌پاشند تا قدم‌های مردم را برای ایستادگی سست کنند، همان سامری‌های امروزند. به فرموده امام علی (ع)، سامریِ این امت به‌جای «لا مِساس»، شعار «لا قِتَال» (جنگ نه) (الإحتجاج، ج۱، ص۱۷۱) سر می‌دهد تا جبهه حق را از درون خلع سلاح کند. 🆔 @Moftaker

🔳 گوسالهٔ طلایی سازش ◽️تاریخ، آوردگاهی است که در آن شمشیرها تنها نیمی از سرنوشت نبرد را رقم می‌زنند؛ نیمه پنهان و سرنوشت‌سازتر، نبرد اراده‌هاست. در میانه هر تقابل حق و باطل، همواره جریانی به نام «مُرجِفون» (شایعه‌پراکنان و دلهره‌افکنان) وجود داشته‌اند که پیش، حین و پس از جنگ، با واژه‌های فریبنده و ظاهری خیرخواهانه، بذر ترس و تردید را در دل جامعه می‌کارند؛ اینکه «چرا بجنگیم؟ چرا می‌جنگیم؟ چرا جنگیدیم؟» این جریان، بی‌اعتنا به حکمت، تدبیر و نگاه کلانِ «فرمانده اصلی»، با نقاب صُلح‌طلبی و مصلحت‌اندیشی به میدان می‌آید تا با سست کردن اراده مردم، جبهه حق را از درون خلع سلاح کند و پیروزی‌های قطعی را به شکست بکشاند. ◾️امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، این جریان خطرناک را به «سامری» تشبیه کرده‌اند. بر اساس روایتی، امام علیه السلام پس از ورود به بصره برای مردم سخنرانی کردند و فرمودند: «همانا هر قومی سامریِ خود را دارد و این شخص، سامریِ این امت است، با این تفاوت که سامری قوم موسی می‌گفت «لَا مِسَاسَ»، اما شعار سامریِ این امت «لَا قِتَالَ» (نه به جنگ) است»! (الإحتجاج طبرسی، ج۱، ص۱۷۱) این تعبیر شگرف نشان می‌دهد که گوساله طلاییِ فتنه‌گران در امت اسلام، ترویج عافیت‌طلبی و فلج کردن غیرت جامعه با شعار فریبنده پرهیز از جنگ است. ◽️تورق تاریخ، چهره‌های گوناگونی از این سامری‌ها را نمایان می‌کند که بزدلی و انحراف خود را در زرورق دلسوزی می‌پیچیدند. در نبرد سرنوشت‌ساز صفین، زمانی که جبهه حق در یک قدمی خیمه معاویه بود، اشعث بن قیس با سخنانی زهرآگین فریاد برآورد: «پس چه کسی برای زنان و کودکان باقی می‌ماند؟» (شرح نهج البلاغة، ج ۲، ص۲۱۴) او با ادعای دروغین دلسوزی برای جان مردم و امنیت مرزها، اراده لشکر را در هم شکست. پیش از او نیز در جنگ احزاب، یکی از منافقان با پمپاژ ناامیدی، وعده‌های پیروزی پیامبر (ص) را به تمسخر گرفت و می‌گفت: «محمد وعده فتح گنج‌های کسری را می‌دهد، در حالی که ما از ترس جانمان نمی‌توانیم حتی برای قضای حاجت برویم!». (الکافی، ج۱۵، ص۴۹۷) ◾️این جریان اِرجاف، گاه با ژست بی‌طرفی و گاه با بزرگ‌نمایی قدرت دشمن، قلب‌ها را تسخیر می‌کند. در آستانه نبرد جمل، ابوموسی اشعری بر منبر رفت تا با توجیهات شرعی مردم را از یاری فرمانده حق بازدارد و ندا داد: «شمشیرهایتان را غلاف کنید و در خانه‌ها بنشینید.» (الجمل، ص۱۳۴) سال‌ها بعد نیز در کوفه، شخصی دیگران برای پراکندن مردم از گرد مسلم بن عقیل، از حربه ترساندن از قدرت نظامی و تحریم اقتصادی بهره برد و فریاد زد: «ای مردم! به نزد خانواده‌های خود بازگردید و در [وقوع] شر شتاب نکنید و جان‌های خود را در معرض کشته شدن قرار ندهید؛ لشکریان یزید در راهند!» (تاریخ طبری، ج۵، ص۳۷۰). آن‌ها با همین کلمات، جامعه را فلج کرده و ولیّ خدا را در میان هیاهوی دشمن تنها گذاشتند. ◽️امروز نیز در میانه یک نبرد همه‌جانبه و سرنوشت‌ساز با صهیونیست‌های وهابی - مسیحی - یهودی، سامری‌های زمان با همان شعار «لَا قِتَال» به میدان آمده‌اند تا اراده‌ها را سست کنند. این جریانِ مُرجِف، همان گروهی است که پیش‌تر با اعطای ده‌ها و صدها امتیاز، دشمن را آزمود و نتیجۀ آن دیپلماسیِ انفعالی، گستاخ شدن دشمن و تحمیل همین جنگ فعلی بود (گزارش مجله فارن افرز). ◾️باید در نظر داشت که در میانه میدان نبرد، فریاد «جنگ نه» و ترساندن مردم بدون در نظر گرفتن اشراف و تدبیر «فرمانده کل قوا»، دعوت به صلح نیست، بلکه خلع سلاح کردن جامعه و پهن کردن فرش قرمز برای پیشروی دشمن است. پادزهرِ این زهرِ فریبنده، گوش نسپردن و نترسیدن از هیاهویِ توخالی سامریان و ایستادگی تا عقب‌راندنِ کاملِ باطل است. ✍️ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker

گاهی از اخبار جنگ مطلعیم؛ اما موظف به سکوتیم، اینجا بر زبان آوردنِ «نمی‌دانم» شبهه دروغ دارد. در چنین مواقعی، هوشمندانه‌ترین پاسخ، بهره‌گیری از این تیکه‌کلام رندانهٔ برخی رزمندگان دفاع مقدس است: «گفتند نگید!» 📚 برگرفته از کتاب «وقتی مهتاب گم شد»، فصل هشتم. 🆔 @Moftaker

🔖 پایان باج‌دهی و آغاز اقتدار 🔸آمریکا سال‌ها با تکیه بر توهم برتری و هژمونی خود، شریان‌های اقتصادی ما را می‌فشرد و بازی ناجوانمردانه‌ای را پیش می‌برد. استراتژی آن‌ها این بود که با قُلدری تمام، مثلاً سه حق مسلم و داشتۀ حیاتی ما را غصب می‌کرد؛ تا بعدها و در نهایتِ وقاحت در میز مذاکره، یکی از آن‌ها را با منت و تحقیر به ما بازگردانند و نام این راهزنی و توهین آشکار را «امتیاز دادن» می‌گذاشت؛ اما در این نزدیک به چهل روز، آن دوران ننگین و تلخ سر آمده است؛ دورانی که پس گرفتنِ حقوق بدیهی خودمان، تبدیل به موضوع مذاکره شده بود. 🔹امروز در جغرافیای سیاسی جهان، ورق کاملاً برگشته است. ما دیگر آن کشورِ در مجبور و در موضع انفعال نیستیم، بلکه در موازنۀ قدرت، در جایگاهی کاملاً برابر و چشم‌دربرابر چشم و حتی چشم در مقابل سر ایستاده‌ایم؛ موضعی که در سده‌های اخیر بی‌سابقه است. ضربات کاری و تاریخی ما، هیمنه پوشالی آن‌ها را در هم شکسته و سایۀ شوم پایگاه‌های تهدیدآمیزشان، یکی پس از دیگری برچیده شده است. ما اکنون اهرم‌های قدرتی در دست داریم که تا پیش از این خاموش و حتی مغفول بودند و دشمن حتی تابِ تصورِ فعال شدن این ظرفیت‌های ژئوپلیتیک و کوبنده را هم نداشت. 🔸بنابراین، اگر قرار بر مذاکرۀ احتمالی هم باشد، فرق قواعد بازی با گذشته، زمین تا آسمان است. ما دیگر بر سر بدیهیات معامله نخواهیم کرد؛ لغو کامل محدودیت‌ها و بازگشت بی‌قیدوشرطِ تمام آن حقوق سلب‌شده، پیش‌فرضِ قطعی ورود به هر میز مذاکره‌ای است، نه موضوعِ مذاکره. این بار، میز دیپلماسی باید برای مطالبات جدید ما، از نو چیده شود. ما بر سر حقوق مسلم، تاریخی و مسکوت‌مانده‌ای بحث خواهیم کرد که سال‌ها با نجابت و شاید غفلت از کنارشان می‌گذشتیم. این بار گفتگو، دیگر از موضع ضعف نیست، بلکه تقابل دو قدرت برابر است که در آن، سهم ما از آینده جهان، تثبیتِ بلامنازعِ جایگاه قدرتمندمان خواهد بود؛ إن شاء الله. ✍️ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker