eitaa logo
مفتکر
101 دنبال‌کننده
67 عکس
16 ویدیو
1 فایل
مُفْتَکِرِ تواَم چنان، کز هم خلق غافلم... @AmirAbolfathi
مشاهده در ایتا
دانلود
📍برای شناساندن چهره‌های عوضی، در هر موضع و در هر سنگر و در هرجا و در هر نقش که هستند، از هر نوع افشاگریِ مؤثر خودداری نکنید. بشناسید و بشناسانید چهره‌های عوضی را! 📖 شهید بهشتی، کتاب تشکیلات بهشتی. 🆔 @Moftaker
🔶نامهٔ امام حسین (علیه السلام)، به محمد بن حنفیه از کربلا: بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحيمِ أمّا بَعدُ فَكَأَنَّ الدُّنيا لَم تَكُن وكَأَنَّ الآخِرَةَ لَم تَزَل وَالسَّلامُ! ...دنيا چنان است كه گويى هرگز نبوده است و آخرت چنان است كه گويى همواره بوده است! والسلام. 📖 کامل‌الزیارات، ص۷۱. 🆔 @AmirAbolfathi
🔶 اندر حکایت بعضی از اعضای شورای راهبری: خشک ابری که بود ز آب تهی ناید از وی صفت آب‌دهی 🆔 @AmirAbolfathi
اگر رعایت خلق است، منصف همه باش نه خون زید حلال است و مال عمرو حرام... با اینکه هیچ‌گاه ارادتی به جناب رائفی‌پور نداشته‌ام؛ اما این پرسش مطرح است که برخی مسؤلان قضائی را چه می‌شود که اسامی برخی مجرمان و متهمان را با عنوان و صفتی خاص مثل سلطان فلان، ابر بدهکار بانکی و یا با کد مُرس و حروف اختصاری می‌آورند؛ اما هنگام یادکرد از شخصی که هنوز اتهام او اثبات نشده است، نام او را رسانه‌ای می‌کنند؟! 🆔 @Moftaker
🌕 روایتی تکان‌دهنده از امام حسن عسکری علیه السلام سيأتي زمان على الناس...؛ بر مردمان روزگاری خواهد آمد [که]... 🔸المؤمن بينهم محقر؛ مؤمن در میانشان حقیر است... 🔹والفاسق بينهم موقر؛ و فاسق در میانشان گرامی... 🔸 أغنياؤهم يسرقون زاد الفقراء؛ ثروتمندان توشه فقیران را می‌دزدند... 🔹وأصاغرهم يتقدمون على الكبراء؛ خُردان بر بزرگان پیشی می‌گیرند... 🔸 لا يعرفون الضأن من الذئاب؛ گرگ را از میش نمی‌شناسند... 📚 مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، نوری، ج11، ص380. 🆔 @Moftaker
📌 عملیات شناختی «مارمولک» آهنگ «مارمولک» ساسی مانکن را می‌توان نمونهٔ آشکاری از جنگ شناختی دانست که با هم‌نشینی و تلفیق عمدی مفاهیم متضاد، به بازتعریف ادراکی نمادهای دینی می‌پردازد. این ترانه با استفادهٔ هوشمند از مفاهیم و نمادهای زیر، عملیات شناختی خود را پیش می‌برد: ۱. هیهات من الذلة (شعار مقاومت در برابر ذلت) ۲. یا علی مددی ۳. یا اباالفضل ۴. علی برکة الله ۵. إن یکاد ۶. استخاره ۷. معلم دینی (نماد آموزش مذهبی) ۸. امام حسن مجتبی ⚙️ تکنیک‌های به‌کاررفته در ترانه 🔸تلفیق پارادوکسیکال هم‌نشینی و ترکیب عمدی نمادهای مقدس با مضامین پَست، برای ایجاد تنش شناختی. 🔸 جابجایی کارکردی تبدیل نمادهای معنوی به ابزارهایی در خدمت روایت‌های غیراخلاقی. 🔸تداعی سمی ایجاد پیوند عصبی بین نمادهای دینی و تصاویر جنسی در حافظه. 🔸تخریب شخصیت‌پردازی هدف قراردادن قداست چهره‌ها یا مفاهیم مذهبی با قراردادن آن‌ها در بافتی تحقیرآمیز و موهن. این موارد در درازمدت، می‌تواند پیامدهایی چون بی‌حسی شناختی، واپس‌زنی عاطفی، دگرگونی هویتی و گسست انسجام فرهنگی را به همراه داشته باشد که همگی در فرآیندی حساب‌شده هدف سازندگان را محقق می‌کند؛ فرآیندی که در آن نمادها از حافظه‌ی جمعی مقدس، به دال‌های شناور تبدیل می‌شوند و همچنین مفاهیم دینی در شبکه‌های معنایی جدید (جنسی، مبتذل) بازتعریف می‌گردند. در نهایت، خطوط قرمز به‌صورت سیستماتیک جابه‌جا یا محو می‌شوند. 🆔 @Moftaker
جناب آقای رئیس‌جمهور؛ سلام علیکم اگر هنوز ادعای پیروی از سیره علوی دارید، بدانید نخستین آزمون جدی شما امروز است. حتی اگر سفر معاون شما با «هزینهٔ شخصی» انجام شده باشد، پرسش بزرگ‌تر این است: چرا در شرایطی که میلیون‌ها هم‌وطن، امکان یک سفر ساده یا اقامت در هتلی دو‌ستاره را هم ندارند، چنین نمایشی از رفاهِ دور از دسترس مردم، اجرا می‌شود؟ مگر نخوانده‌اید که امام علی علیه‌السلام به استاندارش هشدار داد: «با چه حقی بر سر سفره‌هایی می‌نشینی که نیازمندان را بدان راهی نیست؟». امروز مردم می‌پرسند: با چه حقی مسئولی که گماردهٔ شماست، در اقدامی عجیب، خود را در نقطه‌ای که نه‌تنها مردمان محروم، بل برخی سرمایه‌داران را هم بدانجا راه نیست، به رخ می‌کشد؟ شمایی که دم از مرام علی علیه‌السلام و عدالت علوی می‌زدید، پاسخ‌گو باشید: آیا سفرهای لاکچری—حتی با مال شخصی—در برابر مردمان محروم، چیزی جز «تفرعنِ حکمرانی» و فراموشیِ آرمان‌های علوی است؟ جناب رئیس‌جمهور! سیره امام علی علیه‌السلام به ما می‌آموزد که حکمران در سکوتش نسبت به خطای کارگزاران، شریکِ جرم است. اگر امروز را به‌سرعت عزل نکنید، تاریخ این سکوت را نه‌تنها نقض عدالت، که خیانت به اعتماد مردم ثبت خواهد کرد. ✍ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker
📍سه بایستۀ مجری احکام الهی 🌕 جامعه‌ای که به نام اسلام شکل می‌گیرد، کارگزارانش مجریان فرمان خدا هستند؛ در بیان امام علی علیه السلام این مجریان، نمی‌توانند اوامر الهی را به پا دارند، مگر به سه شرط: 🔸 سازش‌ناپذیری (لَا يُصَانِعُ): نخستین شرط، پایبندی مطلق به حق و امتناع از هرگونه معامله با مصلحت یا رشوه است؛ چرا که سازش با ستمگران و آلودگی به فساد مالی، بنیان عدالت و اخلاق جامعه را ویران می‌کند. 🔹 مقاومت در برابر باطل (لَا يُضَارِعُ): دومین ویژگی، شجاعتی آهنین و استواری در برابر هرگونه ظلم است که ریشه در ایمان استوار دارد. همان‌گونه که امام علی(ع) در رویارویی با معاویه، ذره‌ای از حق عدول نکرد، مجری الهی نیز در مسیر عدالت، تسلیم‌ناپذیر است. 🔸 بی‌طمعی (لَا يَتَّبِعُ الْمَطَامِعَ): سومین خصیصه، طمع نبستن به مقام، مال و هوس‌های دنیوی است. 🆔 @Moftaker
🌕 امام على عليه‌السلام: شنوندۀ سخن زشت و مبتذل، شريک گوينده است. ⚪️ متن اصلی روایت: «سَامِعُ هُجْرِ الْقَوْلِ شَرِيكُ الْقَائِل‏» 📚تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص۲۲۳ 🆔 @Moftaker
❇️ سیاست، دیانت و مرزهای چشم‌پوشی فرض کنید، رابطۀ ما با آمریکا تغییر کند... ترامپ به تهران بیاید، پزشکیان راهی واشینگتن شود، سفارت‌ها بازگشایی گردد... در چنین لحظه‌ای، اگر پای ما به آمریکا باز شود، باید چگونه موضع‌گیری کنیم؟ آیا صرف باز شدن باب دیپلماسی، به معنای تغییر بنیادین در اصول است؟ چه چیزی باید تغییر کند و چه چیزی نباید؟ امام خمینی در سال ۱۳۶۶ صراحتاً فرمودند: «اگر ما از مسئله قُدس بگذریم، اگر ما از صدام بگذریم، اگر ما از همه کسانی که به ما بدی کردند بگذریم، نمی‌توانیم از مسئله حجاز بگذریم.» اما گویا واقعیت امروز، به ما نشان داده است که در امر سیاست چیزی قطعی و ثابتی وجود ندارد؛ یعنی در دنیای سیاست، از مفهوم «دشمن همیشگی» و «دوست همیشگی» معنازدایی شده است. اما سؤال اصلی‌تر اینجاست: چگونه می‌توان میان سیاست‌ورزی و دیانت پیوند برقرار کرد؟ آیا می‌توان اهل تعامل بود و در عین حال مرزهای اعتقادی را محفوظ نگه داشت؟ آیا اگر امروز کسی چون حجت‌الإسلام قاسمیان، از وضعیت فحشا و فساد در حکومت آل‌سعود روایت می‌کند، باید به‌خاطر بازسازی روابط سیاسی، از این واقعیت‌ها چشم‌پوشی کند؟ به‌ویژه وقتی که می‌دانیم عربستانِ امروز، در مقایسه با ۳۸ سال پیش، نه‌تنها اصلاح نشده، بلکه به‌لحاظ سیاسی و دیانتی، چهره‌ای خبیث‌تر از خود نشان داده است... (🔸) دامنه‌ی این چشم‌پوشی‌ها تا کجاست؟ در کجا باید ایستاد و گفت: «تا این نقطه می‌توان پیش رفت، اما نه بیشتر»؟ چه معیارهایی باید برای تعامل یا تقابل تعریف شود؟ 🔸«این روزها ریاض برای خارجی‌ها کمتر ممنوع است. یک تاجرِ کاملاً پرهیزگار به من گفت: «می‌ترسم به خاطر ننوشیدن مشروب دستگیر شوم.» یکی دیگر از کسانی که به مهمانی می‌رود می‌گوید: «کوکائین، الکل و فاحشه‌هایی وجود دارد که من در جنوب کالیفرنیا ندیده‌ام. واقعاً چیزهای سنگینی هستند.» یک مقام ارشد سابق سعودی می‌گوید کارگران جنسی، که بسیاری از آنها اهل اروپای شرقی هستند، می‌توانند برای شرکت در یک مهمانی ۳۰۰۰ دلار و برای اقامت شبانه ۱۰۰۰۰ دلار درآمد کسب کنند.» (economist) ✍ امیر ابوالفتحی 🆔 @Moftaker
❇️اسماعیلت را قربانی کن! و اکنون در منا‌یی: ابراهیمی، و اسماعیلت را به قربانگاه آورده‌ای؛ اسماعیلِ تو کیست؟ چیست؟ مقامت؟ آبرویت؟ موقعیت و شُغلت؟ پولت؟ خانه‌ات؟ باغت؟ اتومبیلت؟ معشوقت؟ خانواده‌ات؟ علمت؟ درجه‌ات؟ هنرت؟ روحانیتت؟ لباست؟ نامت؟ نشانت؟ جانت؟ جوانی‌ات؟ زیبایی‌ات؟ من چه می‌دانم. این را تو خود می‌دانی، تو خود آن را، او را، هر چه هست و هر که هست، باید به منا آوری و برای قربانی، انتخاب کنی؛ من فقط می‌توانم نشانی‌هایش را به تو بدهم: آنچه تو را در راه ایمان، ضعیف می‌کند، آنچه تو را در رفتن، به ماندن می‌خواند؛ آنچه تو را در راه مسئولیت به تردید می‌افکند، آنچه تو را به خود بسته است و نگه داشته است، آنچه دلبستگی‌اش نمی‌گذارد تا پیام را بشنوی، تا حقیقت را اعتراف کنی، آنچه تو را به فرار می‌خواند، آنچه تو را به توجیه و تأویل‌های مصلحت‌جویانه می‌کشاند و عشق به او کور و کرت می‌کند؛ ابراهیمی و ضعف اسماعیلی‌ات تو را بازیچه ابلیس می‌سازد. در قله بلند شرفی و سراپا فخر و فضیلت، در زندگی‌ات تنها یک چیز هست که برای به دست آوردنش از بلندی فرود می‌آیی، برای از دست ندادنش، همه دستاوردهای ابراهیم‌وارت را از دست می‌دهی؛ او اسماعیل تو است، اسماعیل تو ممکن است یک شخص باشد، یا یک شیء، یا یک حالت، یک وضع و حتی یک نقطه ضعف! اسماعیلِ ابراهیم، پسرش بود! 📖علی شریعتی، مجموعه آثار، ج۶،ص ۱۴۵-۱۴۶. 🆔 @Moftaker