صبح از خواب بیدار میشوی و صورت نشسته زره جنگ میپوشی و آغاز به جنگیدن میکنی ...
با لشکرِ غمها...
لشکرِ دلتنگیها...
لشکرِ نگرانی های آینده...
لشکرِ خاطرات...
لشکرِ گذشته...
لشکرِ نیازهای عاطفی...
لشکرِ مادیات...
یک روزهایی آدم به خودش میآید و میبیند آنقدر درگیر جنگ بوده که خودش را فراموش کرده است!
وسطِ این همه جنگ
یک روز دلمان برای خودمان تنگ میشود ...
به آینه نگاه میکنیم و بعد خودمان را میبینیم که با بُغض میگوید که
" فلان فلان شده ، مگر برای من نمیجنگی؟ پس چرا من را نمیبینی؟!
چرا من را فراموش میکنی؟
چرا وسطِ جنگ من را گُم میکنی؟!
چرا اصلاً به من شمشیر میزنی؟ "
الحق که بدترین نوع دلتنگی این است که آدم دلش برای خودش تنگ شود.
این دلتنگیِ کذایی از دلتنگی برای مادر و پدر هم بدتر است...
یک روزهایی باید زره را از تن در بیاوریم
دستِ خودمان را بگیریم و ببریم گردش به صرفِ بستنی و چلوکباب
بی هیچ جنگ و هیاهو...
#کیومرث_مرزبان
اگه تو زندگیتون کسی رو دارید که اینقدر کنارش اَمنید که با خیال راحت و بدون ترس از قضاوت درباره "یأس های معنوی" تون حرف میزنید ، شما قطعا خیلی خوشبختید.
دین یعنی عدل، عدل یعنی دین...
هر جا که دیدید میگویند دین و اسلام هست
اما عدالتی نیست شک نکنید دین و اسلامشان قلابیست ..!
- شهیدبهشتی -
+کسانی به امامِ زمانشان خواهند رسید،
که اهل سرعت باشند...!
وَ اِلّا تاریخ کربلا نشان داده،
ڪه قافله حسینی
معطل کسی نمی ماند.!
- سیدمرتضیآوینی -
اینجا گمانم عشق را ،
با گریه درمان میکنند....!اینجا گمانم عشق را ،
با گریه درمان میکنند....!
پاییز اینطوریه که
باید توش یا با آدمی باشی که دوسش داری
یا کاری رو انجام بدی که دوست داری
در غیر این صورت فرقی با تابستون نداره!