بسم الله ... (:
یه چیزی کنجِ این گلو لونہ کرده باید بگمش :)
نگم نمیشه...!
بی تعارف!
می دونید که آدم بی تعارفیم:)
بی تعارف می‌گم؛
همه ی ما...
هممون‌ها !
تک تک ِ‌مون
خب؟
شبیهِ باورهامون نیستیم:)
تو یا من!هیچ وقت به اعتقاداتمون پایبند نبودیم :)
چرا این جمله رو می‌گم:)؟ چون ما معتقدیم که بایستی خدا رو ستایش کنیم...
درستہ؟ :)
اما تا حالا درست خدا رو ستایش کردیم؟
نه خدا وکیلی بشین فکر کن
تا حالا چند بار خدا رو به خاطرِ خودِ خودش ستایش کردی؟:)
هَمیشه دوتا حالت داشتیم :)
اول گفتیم:خدایا شکرت و ممنون!
حالا فلان چیز و به من بده حالا من یه گوشه‌ای از زندگیم به یه گره‌ی کوری برخوردم بیا بازش کن...گره‌گشایی کن!
حالت دوم:
اول خواسته هامون و گفتیم آخرشم یه شکری
ستایشی از خدا کردیم :)
که مثلا رسم و رعایت کنیم یا ادب و رعایت کنیم یا به ظن خودمون سر خدا رو گول بزنیم تا اجابت کنه!
