.
گاهی دلیل سکوت ما — چه در ۱۰ سالگی، چه در ۴۰ سالگی —
یکی از ایناست 👇
1️⃣ ترس از واکنش طرف مقابل (میترسیم بیادب بهنظر برسیم یا طرد بشیم)
2️⃣ باور به بیاثر بودن حرفمون («فایده نداره، گوش نمیدن»)
3️⃣ نداشتن الگوی درست گفتوگو 🤐
و همین ترسها، همونطور که باهامون بزرگ شدن،توی فرزند ما هم دارن تکرار میشن...
تا وقتی یاد نگیریم شنیدنِ صدای خودمون، امنه. 💚🌿
.
.
ما نباید هدفمون حذف گوشی از زندگی بچهها باشه چرا چون نشدنیه
چون شبیه پاک کردن صورت مسئله است مگه ما تا کی میتونیم کنترلش کنیم
هدف باید این باشه: یاد بگیره درست ازش استفاده کنه ✅✨
.
.
چطوری یاد بگیره؟
از خود ما
اولین قدم توی مدیریت بچهها اینه که خودمون براش الگو باشیم📚
.
.
تصور کن رفتی کافیشاپ…☕️
میخوای یه قهوه سفارش بدی،
اما به باریستا میگی:
.
.
> «چرا همه قهوه دارن ولی هنوز برای من نیاوردی؟!» 😅
.
.
بهنظرت اون میفهمه تو یه آمریکانو میخوای؟
قطعاً نه!
.
.
حالا جالبه بدونی ما هم خیلی وقتا با بچههامون همینطوری حرف میزنیم.
حرفمون درسته، ولی طرز بیانمون اشتباهه.
.
.
مثلاً به جای اینکه بگیم:
> «مدت زیادیه داری از گوشی استفاده میکنی، لطفاً بذارش کنار»،
میگیم:
«باز اون گوشی دستته؟!» 😐
.
.
ببین این جمله چقدر با اون چیزی که واقعاً میخوای بگی فرق داره؟
و بعد تعجب میکنیم چرا بچههامون به حرفمون گوش نمیدن!
.
.
📌 واقعیت اینه که خیلی وقتا نه بچهها،
بلکه نحوهی بیان ماست که باعث میشه خواستهمون شنیده نشه.
.