.
بیشتر والدین فکر میکنن: «اگه بچهم چیزی دیده باشه، حتماً یه حرفی میزنه»
اما واقعیت اینه:
🔻 خیلی از بچهها و نوجوانها
بعد از مواجهه با محتوای جنسی
در موردش حرف نمیزنن
نه سؤال میپرسن
نه چیزی میگن
نه نشونهی واضحی میدن
و همین سکوت،خیلی وقتها خطرناکه⚠️
.
.
📚 طبق پژوهشهای روانشناسی رشد، کودک یا نوجوانی که:
محتوایی فراتر از ظرفیت ذهنیاش میبیند
در حالیکه چارچوب قبلی ندارد
و نمیدونه چطوری باید در موردش حرف بزنه
ممکن است دچار یکی از این واکنشها شود:
🔸 انجماد هیجانی (Freeze)
🔹 قطع سؤال برای جلوگیری از شرم
🔸 پردازش درونیِ غلط و تنها
و اینجا ذهنش خیلی بیشتر درگیر چیزی که دیده و شنیده میشه اما در موردش حرفی نمیزنه.
.
.
🔺 بیشتر والدین وقتی نگران میشن که:
سؤال جنسی زیاد شده
کنجکاوی بالا رفته
در حالی که از نظر بالینی:
سکوت بچه ها
میتونه نشانهی بی اعتمادی،ترس، سردرگمی یا پردازش غلط باشه.❗
.
.
🟡 هدف تربیت جنسی این نیست که: یکاری کنیم بچه سؤال نپرسه
🟢 هدف اینه که:
اگر هم سؤالی براش پیش اومد ذهنش بدونه جایی امن برای حرف زدن وجود داره و تنها نیست.🌱
.
.
🟡 واقعیتی که دیگه نمیشه نادیده گرفت اینه که
امروز فضای مجازی تبدیل شده به یکی از اولین معلمهای جنسی بچهها؛
معلمی که بیرحمه به سن بچهها کاری نداره
و ارزش های خانوادهها براش مهم نیست.😳
.
.
بیشتر والدین وقتی اسم «محتوای جنسی» میاد،
ذهنشون میره سمت نوجوانها.
اما واقعیت اینه که:
📌 خیلی از مواجههها قبل از نوجوانی اتفاق میافته
و اغلب هم اتفاقی و ناخواسته.
نه بچه آمادهست،
نه ذهنش،
نه روانش.
اونم با محتوایی که اصلاً مناسب سنش نیست.❌
.
.
🔸خیلی از پدر و مادرها وقتی صحبت از مواجهه بچهها با محتوای جنسی میشه، ته دلشون میگن:
«این اتفاقها برای بچهی ما نمیافته…»
«بچهی ما خیلی سر به زیره…»
«ما که حواسمون هست…»
🔸 واقعیت اینه که این تصور، طبیعی ولی خطرناکه.
.
.
🔺امروز مواجهه با محتوای جنسی دیگه وابسته به «بچهی خوب یا بد» نیست،
نه به تربیت عالی محدود میشه،
نه به خانوادهی خاص.
📱 فقط یک گوشی،
🌐 فقط چند کلیک،
یا حتی گاهی بدون هیچ جستوجویی
کافیه تا کودک یا نوجوان با تصاویری روبهرو بشه که ذهن و احساسش هنوز آمادگی درکش رو نداره.
.
.
🎯 نکتهی مهم اینه:
اکثر این مواجههها پنهانی، اتفاقی و بدون اینکه والدین متوجه بشن رخ میده.😔
و دقیقاً به همین دلیله که خیلی از والدین وقتی متوجه میشن، شوکه میشن و نمیدونن باید چطور واکنش نشون بدن.
.
.
❗️اما خطر اصلی خودِ مواجهه نیست…
خطر اصلی واکنش ناآگاهانهی والدینه؛
واکنشی که از روی ترس، خشم یا شرم میاد و ناخواسته آسیب رو چند برابر میکنه.
.