🎙️✅ *John Mearsheimer 🎙️✅ جان مرشایمر، استاد علوم سیاسی و نظریه‌پرداز روابط بین‌الملل* 🔺 آیا ایالات متحده در میانه بحران‌های خاورمیانه، بازی بزرگ قدرت را به چین باخته است؟ 📌 چین به عنوان یک رقیب هم‌طراز بی‌سابقه، با جمعیتی چهار برابر و فناوری‌های پیشرفته، در حال بستن شکاف قدرت با ایالات متحده است و واشینگتن اکنون با چالشی روبروست که پیش از این هرگز تجربه نکرده بود. 📌 سیاست چرخش به سمت آسیا که قرار بود تمرکز آمریکا را بر مهار چین معطوف کند، به دلیل جنگ با ایران به چرخش به دور از آسیا تبدیل شده و منابع راهبردی و تسلیحاتی گران‌بهای آمریکا را در خاورمیانه زمین‌گیر کرده است. 📌 پکن از ادامه درگیری‌های آمریکا در خاورمیانه سود می‌برد، چرا که این وضعیت باعث تحلیل رفتن مهمات و توان نظامی ایالات متحده می‌شود که در غیر این صورت باید برای مهار چین در شرق آسیا استفاده می‌شد. 📌 تایوان برای مردم و رهبران چین یک سرزمین مقدس تلقی می‌شود و اصرار آمریکا بر فروش تسلیحات به این جزیره، در حالی که در جبهه‌های دیگر درگیر است، وضعیت را به شدت تحریک‌آمیز و خطرناک کرده است. 📌 تلاش‌های دیپلماتیک برای جلب همکاری چین علیه ایران شکست خورده است. 📌 کمپین بمباران چهل‌روزه و محاصره اقتصادی علیه ایران به اهداف خود نرسیده و تهران با استفاده از وقفه‌های جنگی، موفق شده است پدافند هوایی و توان موشکی خود را بازسازی و تقویت کند. 📌 کشورهای عربی حوزه خلیج فارس مانند عربستان و قطر، از بیم حملات تلافی‌جویانه ایران به زیرساخت‌های حیاتی انرژی خود، تمایلی به همکاری در کارزار نظامی جدید آمریکا ندارند و ممکن است حریم هوایی خود را به روی جنگنده‌های آمریکایی ببندند. 📌 فشارهای واشینگتن باعث ایجاد یک اتحاد راهبردی میان ایران، روسیه و چین شده است؛ این سه کشور اکنون با هماهنگی یکدیگر برای خنثی کردن سیاست‌های تهاجمی ایالات متحده همکاری می‌کنند. 📌 ورود به درگیری‌های خارجی برای مهندسی اجتماعی و ترویج دموکراسی، تحت عنوان شکار هیولاها، یک اشتباه راهبردی است که تنها باید زمانی از نیروی نظامی استفاده کرد که منافع حیاتی و استراتژیک در خطر باشد. 📌 استفاده ابزاری از برچسب یهودستیزی به عنوان یک ساکت‌کننده بزرگ برای سرکوب منتقدان سیاست‌های اسرائیل، در حال از دست دادن اثر خود است و می‌تواند در درازمدت نتیجه معکوس داشته باشد. 🖇️ پیوند فایل های صوتی در [روبیکا](rubika.ir/Multipolar_world). *@Multipolar_world* 🌍

🚨 شکست توماس مسی؛ نماینده افشاگر پرونده اپستین حذف شد🚨 🔺توماس مسی ( Thomas Massie )، نماینده جمهوری‌خواه کنگره آمریکا که به‌عنوان چهره کلیدی در افشای اسناد جفری اپستین شناخته می‌شد، در رقابت‌های درون‌حزبی شکست خورد. 🔺این شکست پس از تقابل آشکار مسی با دونالد ترامپ رخ داد. مسی اخیراً فاش کرده بود که ترامپ مانع تصویب لایحه‌ای برای تأمین آب کلرادو شده، چرا که لورن بوبرت، نماینده این منطقه، خواستار افشای نام افراد حاضر در پرونده اپستین بود. 🔺بر اساس گزارش‌ها، حدود ۳۴ میلیون دلار از سوی لابی‌های صهیونیستی (AIPAC) برای شکست مسی هزینه شده است. مسی پس از شکست با کنایه گفت: «برای پذیرش شکست با رقیبم تماس گرفتم؛ کمی طول کشید تا او را در تل‌آویو پیدا کنم!» 🔺مسی تأکید کرد: «این ماجرا به‌عنوان یک انتخابات شروع شد، اما تبدیل به یک جنبش شد.» او تا پایان دوره نمایندگی‌اش قصد ادامه مبارزه برای افشای کامل اسناد اپستین را دارد. @Multipolar_world 🌍

🔺 پکن سرود حماسی شوروی را که ستون فقرات نازی ها را شکست، برای احترام به پوتین، اجرا کرد. @Multipolar_world 🌍

‼️ مهم ‼️ 🔺 آمریکا اعلام کرد که ۵٫۰۰۰ نفر از نیروهای نظامی اش را از اروپا خارج میکند. ۴٫۰۰۰ نفر از آنها در لهستان قرار داشتند‌. ✍🏻 احتمال گسیل این نیروها به غرب آسیا بسیار زیاد است. @Multipolar_world 🌍

✅ آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا در دولت بایدن: 🔺 اگر ما به‌صورت یک‌به‌یک با چین رقابت کنیم، ممکن است در آن بازی شکست بخوریم. 📌 بازار آن‌ها بسیار بزرگ‌تر است، تولید و زیرساخت صنعتی‌شان ( حداقل) سه برابر تولید صنعتی ماست. 📌 برابری قدرت خریدشان از ما بیشتر است، اسناد و مقالات بیشتری دارند، ثبت اختراعات بیشتری دارند، نیروی دریایی بزرگ‌تری دارند. 🔺 اما وقتی با بازیگرانی مانند اروپا، ژاپن، کره، هند، استرالیا و کانادا متحد بشویم، بازی عوض می‌شود. @Multipolar_world 🌍

✅ ولادیمیر پوتین: 🔺 روسیه و چین بی‌وقفه جهانی چندقطبی خواهند ساخت. ‼️بریکس (که توسط روسیه، چین، هند، برزیل تأسیس شد): 50%+ از جمعیت جهان 40% تولید ناخالص داخلی جهانی 🔺تسلط غرب در حال محو شدن است. یک دوره نوین در افق نزدیک ما است. @Multipolar_world 🌍

🔺*محور آهنین رسما چفت و بست شد!* 📌در میان تشویق های پرطنین در پکن، پوتین و شی جین پینگ بیانیه مشترک تعمیق مشارکت جامع راهبردی روسیه و چین را امضا کردند. *@Multipolar_world* 🌍

✅ چِنک اویغور، فعال سیاسی در حوزه رسانه، در واکنش به حذف توماس مَسی در انتخابات کنگره آمریکا: 🔺 به ترامپ و اسرائیل تبریک می گویم - اکنون بقیه پرونده های اپستین قطعاً منتشر نمی شود! 🔺شما باید خیلی به خودتون افتخار کنید! حال دیگر همه پدوفیل ها ( کودک آزاران جنسی ) محافظت خواهند شد! و عملیات باج گیری فاش نخواهد شد! پول به خوبی در کنتاکی خرج شد! @Multipolar_world 🌍

🔺 اختصاصی: 📌 شی جین پینگ برای دومین سفر دولتی خود به کره شمالی آماده خواهد شد، شاید در اوایل هفته آینده، دو منبع آگاه از این سفر به من گفتند. –چارلی کمپبل @Multipolar_world 🌍

✅ فیلیپ جرالدی، افسر سابق سی‌آی‌ای (CIA) و تحلیل‌گر مسائل امنیتی 🔺 آیا حاکمیت ایالات متحده و فرآیندهای دموکراتیک آن به گروگان منافع اسرائیل و میلیاردرهای صهیونیست درآمده است؟ 📌 شکست اخیر توماس مَسی در انتخابات مقدماتی تحت فشار مالی بی‌سابقه لابی‌های خارجی، نشان‌دهنده نفوذ مخرب میلیاردرهای صهیونیست در مهندسی سیستم سیاسی و رسانه‌ای آمریکا به نفع یک کشور بیگانه است. 📌 لابی‌های حامی اسرائیل باید طبق قانون ثبت کارگزاران خارجی (FARA) دارای شفافیت مالی کامل باشند، اما مصونیت غیرقانونی آن‌ها باعث شده است که بدون نظارت، سیاست‌های واشینگتن را به سمت اهداف جنایت‌کارانه سوق دهند. 📌 تلاش‌های دیپلماتیک ترامپ برای پیدا کردن راه خروج از بن‌بست جنگ با ایران از طریق چین شکست خورده است؛ پکن و مسکو با درک دقیق از تله‌های واشینگتن، در بیانیه‌ای مشترک جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را محکوم کرده‌اند. 📌 چتر امنیتی ایالات متحده در غرب آسیا به یک افسانه و ابزاری برای ایجاد ویرانی تبدیل شده است؛ کشورهای منطقه دریافته‌اند که تکیه بر قدرت نظامی آمریکا دیگر تضمین‌کننده امنیت داخلی آن‌ها در برابر همسایگان نیست. 📌 مقامات ارشد نظامی پنتاگون با استفاده از واژگان مبهمی مانند تضعیف قابل توجه توانمندی‌های ایران، در حال فروش یک روایت جعلی به افکار عمومی هستند تا واقعیت شکست‌های میدانی و غیرقانونی بودن جنگ را پنهان کنند. 📌 دکترین نظامی فعلی با طرح مفاهیمی مانند عدم پذیرش تسلیم دشمن (No Quarter)، در حال نقض صریح قوانین بین‌المللی جنگ است؛ وضعیتی که نشان‌دهنده سقوط اخلاقی و حرفه‌ای در سطوح بالای فرماندهی ارتش آمریکاست. 📌 برخلاف جنگ‌های ویتنام و افغانستان، واشینگتن توان پذیرش یا نادیده گرفتن شکست در برابر ایران را ندارد، زیرا سیاست خارجی و وزارت دفاع آمریکا عملاً بر اساس اولویت‌ها و تهدیدات وجودی اسرائیل بازتعریف شده‌اند. 📌 نفوذ قدرت‌های مالی خارجی نه تنها باعث انحراف در سیاست‌های فرامرزی شده، بلکه به تدریج در حال سلب حقوق اساسی شهروندان آمریکایی و تبدیل این کشور به سیستمی است که تنها به منافع حامیان مالی پاسخگوست. 📌 تداوم مسیر فعلی و تبعیت محض از خواسته‌های تل‌آویو، ایالات متحده را در موقعیتی خطرناک قرار داده که خروج از آن بدون بازنگری بنیادین در ساختار قدرت و نفوذ لابی‌های خارجی غیرممکن خواهد بود. @Multipolar_world 🌍

🎙️✅ Max Blumenthal 🎙️✅ مکس بلومنتال، سردبیر گری‌زون 📌 مصرف‌کنندگان آمریکایی اکنون هزینه سنگین جنگ‌های ترامپ را با بنزین بالای ۶ دلار و افزایش نرخ بهره پرداخت می‌کنند؛ بحرانی که ریشه در سیاست‌های «اول اسرائیل» و مسدود شدن تنگه هرمز دارد. 📌 برآورد واقعی هزینه‌های جنگی دولت ترامپ می‌تواند به یک تریلیون دلار برسد که نتیجه آن فروپاشی طبقه متوسط، بحران در تولید غذا و کمبود شدید کالاهای اساسی مانند روان‌کننده‌های صنعتی و روغن موتور است. 📌 شکست توماس مَسی در انتخابات مقدماتی، نمونه بارز مهندسی سیستم سیاسی آمریکا توسط میلیاردرهای صهیونیست است؛ رقابتی که با هزینه ۳۵ میلیون دلاری به گران‌ترین رقابت تاریخ کنگره تبدیل شد تا هرگونه صدای منتقد اسرائیل سرکوب شود. 📌 دونالد ترامپ بسیاری از شعارهای انتخاباتی خود مانند اخراج دسته‌جمعی مهاجران را رها کرده و اکنون تنها خط قرمز واقعی او، وفاداری مطلق به میلیاردرهای لکودنیک و پیشبرد جنگ علیه ایران است. 📌 ارتش ایالات متحده با وجود بودجه تریلیون دلاری، در برابر تاکتیک‌های نامتقارن ایران زمین‌گیر شده است؛ مقامات پنتاگون اعتراف می‌کنند که توانایی باز کردن تنگه هرمز در برابر قایق‌های تندرو و حملات ایذایی ایران را ندارند. 📌 ایران در فاصله زمانی بین درگیری‌ها، نسل جدیدی از موشک‌های بالستیک خود را توسعه داده است که در صورت حمله آمریکا، زیرساخت‌های حیاتی انرژی و بنادر امارات را ویران کرده و به حیات سیاسی این پادشاهی‌ها پایان می‌دهد. 📌 نفوذ لابی‌های صهیونیستی در حزب جمهوری‌خواه به حدی رسیده که این حزب از یک نهاد سیاسی به جبهه‌ای برای پیشبرد منافع طبقه سرمایه‌دار میلیتانت و وفادار به اسرائیل تبدیل شده است. 📌 وزارت دادگستری آمریکا به ابزاری برای نمایش‌های سیاسی تبدیل شده است؛ کیفرخواست علیه رائول کاستروی ۹۵ ساله برای حوادث ۳۰ سال پیش، تنها با هدف مسدود کردن هرگونه مسیر دیپلماتیک و معامله با کوبا انجام می‌شود. 📌 روبیو و جریان‌های تندرو در میامی، به دنبال تحمیل یک دولت موازی و خصوصی‌سازی گسترده در کوبا هستند که عملاً حاکمیت ملی این کشور را هدف قرار داده و رنج مردم کوبا را تشدید می‌کند. 📌 در حالی که ترامپ مدعی نابودی نیروی دریایی ایران است، واقعیت‌های میدانی و تصاویر منتشر شده نشان‌دهنده توانایی ایران در هدف قرار دادن مراکز حساس نظامی و هسته‌ای در عمق اراضی اشغالی است. @Multipolar_world 🌍

📄 بحران واقعیت The crisis of reality 📌 رونویس زیر از تازه‌ترین قسمت برنامه «نمایش تشدید» (Escalation Show) در رادیو اسپوتنیک با حضور پروفسور الکساندر دوگین است. 🖋️ الکساندر دوگین، ۲۱ مه 🔸 مجری برنامه «نمایش تشدید»، رادیو اسپوتنیک: برای امروز دو موضوع اصلی در نظر گرفته‌ایم که بی‌تردید به هم مرتبط‌اند، هرچند شاید فقط به‌طور غیرمستقیم. بنابراین پیشنهاد می‌کنم بخش نخست برنامه را به مسائل سیاسی، پیچیدگی‌ها و پرسش‌هایی اختصاص دهیم که در حال حل شدن‌اند یا هنوز حل نشده‌اند. و در بخش دوم، درباره جهان مدرن، چشم‌اندازهای دیجیتال و همان «دیپ‌فیک»هایی صحبت کنیم که طی چند سال اخیر به عاملی جدی در سیاست بین‌الملل و سیاست داخلی، در سطح چالش‌ها و روندها، تبدیل شده‌اند. این دو موضوع را جدا نگه می‌داریم تا با یکدیگر خلط نشوند. 🔸 به‌طور دقیق اگر بگوییم، موضوع کلیدی که امروز، همچون هفته گذشته و نیز در آینده نزدیک، به‌طور ویژه و فعال مورد بحث قرار خواهد گرفت، سفر رهبران کشورهای پیشرو جهان به چین است. دونالد ترامپ و هیئت همراهش پیش‌تر به آنجا رفته‌اند. ارزیابی‌های گوناگونی پس از این سفر مطرح شده، اما در مجموع، رسانه‌های غربی نوعی سرخوردگی و ناامیدی را ابراز کرده‌اند. و همه این‌ها در پس‌زمینه انتظار برای سفر ولادیمیر پوتین به چین رخ می‌دهد؛ سفری که با دهمین سالگرد نمایشگاه هاربین (Harbin EXPO) هم‌زمان شده است؛ جایی که مناطق مختلف روسیه به شکلی جالب توجه نمایندگی می‌شوند. درباره این سفر بسیار سخن گفته شده و پیش‌بینی‌ها فراوان بوده است، و همه منتظرند ببینند «بالاخره چه زمانی رخ خواهد داد». 🔸 انتظار شما از این هفته، در سطح روابط روسیه و چین، در چارچوب مثلث روسیه–چین–ایالات متحده، و به‌طور کلی در مقیاس جهانی چیست؟ 🔹 الکساندر دوگین: ما در عصری زندگی می‌کنیم (درباره این موضوع پیوسته سخن گفته‌ایم و در سال‌های اخیر با مسئولیت و ژرف‌بینی بیشتری به آن پرداخته‌ایم) که اهمیت تاریخی‌اش در گذار از جهان تک‌قطبی به جهان چندقطبی است. این گذار دشوار و تراژیک است. ما پیوسته بر لبه پرتگاه جنگ هسته‌ای در نوسانیم، زیرا غرب از چشم‌پوشی بر هژمونی جهانی خود که از سال ۱۹۹۱ به این سو آن را تحکیم کرده، سر باز می‌زند. در آن زمان، پس از فروپاشی روسیه به‌عنوان یک دولتِ واقعاً مستقل، ما جهان غرب را به‌منزله «متروپل» خود به رسمیت شناختیم و عملاً جایگاه یک مستعمره را پذیرفتیم. ما می‌خواستیم واسال های ( فرستادگان که به نیابت کسی عازم می‌شوند) وفادار باشیم، اما با ما همچون برده رفتار شد. 🔹 غرب به احساس کنترل کامل عادت کرده است؛ وضعیتی که در آن، تنها اوست که قواعد همه چیز را تعیین می‌کند: از اقتصاد و فناوری گرفته تا اخلاق و فرهنگ. او نزدیک به چهل سال بدون رقیب حکم رانده است، اما اکنون نشانه‌های فزاینده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد دیگر از عهده این جایگاه برنمی‌آید. در تلاش‌های نومیدانه برای حفظ تک‌قطبی در حال احتضار خود، غرب به اقدامات افراطی متوسل می‌شود: جنگ به راه می‌اندازد، هرج‌ومرج می‌پراکند و نسل‌کشی را تشویق می‌کند. ما به «استدلال نهایی» نزدیک می‌شویم—نوعی تازه از جنگ با تلفات عظیم، یا حتی یک درگیری هسته‌ای. 🔹با این همه، دو قطب دیگر—روسیه و چین—با سماجت و پیوستگی، حضور خود را تثبیت می‌کنند و حوزه نفوذ غرب را محدود می‌سازند. 🔹 مثلث امروز، خودِ معماری جهان چندقطبیِ از پیش موجود است. از این رو، دیدارهای ترامپ با شی جین‌پینگ، دیدارهای پوتین با شی جین‌پینگ، و گفت‌وگوهای اخیر در آنکوریج، صرفاً دیپلماسی نیستند، بلکه تعیین این است که آینده بشریت چه سیمایی خواهد داشت. 🔹 ترامپ پیچ‌وتاب می‌خورد، حمله می‌کند و عقب‌نشینی؛ گاه وانمود می‌کند آماده گفت‌وگو با جهان چندقطبی است، و گاه به آن اعلان جنگ می‌دهد—همچون ماجرای بریکس یا فشار بر ایران. او نقاط ضعف ما را جست‌وجو می‌کند، از هر فرصت بهره می‌گیرد و می‌کوشد میان مسکو و پکن شکاف بیندازد. این، کانون تلاش‌های دیپلماتیک و نیز عملیات اطلاعاتی است—تمام زرادخانه «جنگ شبکه‌ای»—برای جلوگیری از تثبیت جهان چندقطبی. 🔹 با این حال، چین و روسیه با دقت و انسجام فراوان به سوی این هدف پیش می‌روند. این مسیر دشوار است و گاه مستلزم عقب‌نشینی‌های تاکتیکی، اما از نظر راهبردی، مسیر درست است. ما خواهان نابودی بشریت نیستیم، اما هژمونی غرب را به‌طور قاطع به رسمیت نمی‌شناسیم. این خط قرمز واقعی ماست. 🔹 وقتی از انبوهی از «خطوط قرمز» کوچک سخن می‌گویند—نمی‌خواهم اکنون وارد این بحث شوم که چرا به همه آن‌ها پاسخ نمی‌دهیم—اما پرسش «جهان تک‌قطبی یا جهان چندقطبی» همان‌جایی است که مهم‌ترین، بنیادی‌ترین و جسورانه‌ترین خط قرمز کشیده می‌شود. این خط، یک خط قرمز تمام عیار است. 📄 ۱ @Multipolar_world 🌍