‌دقت کردین؟ هرکی خودش خوشگله، ازت بیشتر تعریف میکنه هرکی خودش موفقه، بیشتر تشویقت میکنه هرکی اصیل تره، کمتر قضاوت میکنه آخرش میفهمی، ادم ها دقیقا همون چیزی رو بهت میدن که تو وجود خودشونه

احتیاجی نیست برای کسی که نمی‌فهمه توضیح بدی که چه کارایی براش کردی و چقدر باهاش ساختی یا چقدر به فکرش بودی؛ نباش، گذر زمان بهش می‌فهمونه

تو میتونی از آدمها متنفر باشی ، اما حق نداری باهاشون کاری کنی که از خودشون متنفر بشن «مراقب حرفهامون باشیم »

بی دلیل دنبال آنالیز و تحلیل رفتار ها و غیبت هاش نباشید ‌چون ‌ ‌تهش میرسیم به همونی که نزار قبانی میگه: ‌اگر دوست دارت بود، با تو حرف می‌زد.

اگه حتی یه شانس کوچیک برای به دست آوردن چیزی که دوست داری وجود داره، ریسک کن. زندگی خیلی کوتاهه و خوشبختی به شدت دست‌نیافتنیه

نزار قبانی چقدر دقیق گفت: ‌"در این جهان تنها دو نفر تو را درک می‌کنند؛ کسی که حال تو بر او نیز گذشته است، و کسی که بسیار دوستت دارد ...!"

فرمول آرامش اینه که بدونی رفتنی میره، اومدنی میاد، موندنی میمونه، شدنی میشه، نشدنی نمیشه و غصه خوردن تو هم هیچ تاثیری تو این رفت وآمدها و شدن و نشدنها نداره

اونا اشکهام‌ نبود عزیزم ارزش و‌ جایگاه و علاقم به تو بود که فرو میریخت.

میدونی عزیزم؛ فرق آدما تو جبران‌ کردنشونه، وگرنه همه اشتباه می‌کنن.

انقدر قدرت حذف کردن و فراموش کردنم بالاست که کوچیکترین رفتار اشتباهی ، میتونه آخرین رفتارت با من باشه