نمیدونم چرا امشب اینقدر غم دارم. البته میدونما به روم نمیارم.

اینکه دارم حسینیه معلی نمیبینم اذیتم میکنه.

تقریبا حسینیه معلی همدم این ده شبِ قشنگِ من بوده، هیئت من بوده، روضم بوده، سینه زنیم بوده، تعزیم بوده، همه چیزم بوده‌.

کاش ماهم از این آدما باشیم.

این خیلی تلخه که محرم برای ما فقط دهه‌یِ اوله، خیلی تلخه، من این حس رو میخوام کش بدم در طولِ کلِ سی روز. اصلا در تمامِ فصول سال، یعنی چی، بسه دیگه. این شوخی رو همین الان تموم کنید.

بچه ها دعا، دعا یادتون نره ها امشب، برای ظهور، برای خودمون، برای جامعمون، برای من برای من مسلمونا!

رو یکی از اینا که عکسش رو نگرفتم نوشته بود،‌ برای بهترین دوستانتون آرزویِ شهادت کنید، و واقعا این دعا بهترین دعاست.

اللّهم‌عجل‌لولیک‌الفرج؛

-

بسم الله؛

از مدرسه متنفرم. هفته ی پیش که رفتم مدرسه گرما زده شدم تا دوروز آثارش باهام بود...