بعد از یه ترم دیگه هرکسی میپرسه رشتت چیه، بدم نمیاد که بگم کارگردانی. شاید حتی یکمم برام جالب شده. بعد از گذشتِ یک ترم و آشنا شدن با آدمهای جدید و رفت و آمد و داستانهای این ترم، انگار که دلم نمیاد این کلاس و آدمهاش رو ترک کنم. همون احساسِ تعلقی که میگفتم، آره.
آنتی هیستامینِ تلگرام میگه که نجات دهنده در آیینه نیست، چرک کف دسته. بخدا که راست میگه.