کاش یه کفتر بی‌دغدغه بودم تو حرم امام رضا، کاش هیچوقت حانیه نبودم.

عمیقا میتونم بگم اگر یه پلانگتون بودی هم باید تا الان می‌فهمیدی دوست دارم. اگر یک پلانگتون بودی!

دلم میخواد گرد و غبار شم فرو برم لای کاشی‌های حرم، همینجا تا همیشه بمونم. آدم خوب‌ها بیان دست بکشن به کاشی‌ها به دیوارها و من اونجا باشم. من شاهد نجوایِ یه عالمه کلوز فرند امام‌رضا باشم.

قبلا ارتباطِ قلبی تری با صحن انقلاب داشتم، هنوز هم دارم ولی جدیدا روحیه اجتماع گریزم باعث شده صحن های خلوت و دنج رو ترجیح بدم. الان مثلا چرا تاحالا کسی قدس رو کشف نکرده؟ قدس هم عالیه حتما نصب کنید.

به یاد هرکی میشناسمش و شما هستم، امیدوارم امام‌رضا بوستون کنه.

دردِ ما چیست؟ عاشقی مستی؟ ای که درمان درد ها هستی اینکه لطفت نکرده تا حالا دردِ مارا دوا، خداراشکر!

خادم های مهربانِ گوگولی خوش‌رویِ قشنگِ امام رضا😭

خوش به حال اونایی که تازه رسیدن مشهد.