این روز‌ها اخبار مثل گذشته من رو خشمگین نمی‌کنه از آدم‌ها؛ غمگینم می‌کنه. دشمن دلش میخواست ما برادر نباشیم و برادر نبودن یعنی جمع نبودن و جمع نبودن یعنی راحت گول خوردن، یعنی دست خدایی که پشت جمع نمیاد و آدم‌هایی که به همدیگه رحم نمی‌کنن. در رویای انقلاب غربی "انسان" و "برادری" جایگاهی نداره و برای همین انقلابشون افقی نداره. یا حداقل افقش اون افقی که در رویایِ انقلابِ تویِ ایرانی هست نیست :)

دوری بسه ، مرا به حرم ببر . [دستنوشته‌‌ی یک بچه]

این وسط فقط دلم به اینکه، ایران ایرانِ امام‌رضاست گرمه و بَس : )

بیاین حرف بزنیم مثل زمان جنگ:) بهتر از اینکه هرکی تنها تنها تو شوک فرو بره..

امام علی ببینیم حالمان عوض شود : )

واقعا دلم میخواد با دوستام و آدمای موردعلاقم و آدمای قابل احترام یه شهر کوچولو داشته باشیم

امشب نمیدونم چرا اینقدر وایب شب‌های جنگ رو میده. شب‌های جنگ خیلی شب‌ها سختی بود ولی تو ایتا خیلی جالب میگذشت. یه خورده‌هم بیش از حد بی دغدغه بودیم اون‌موقع، یا شاید بودم. بی دغدغه‌هم نه، دغدغه‌های فرومایه و پست داشتم. و همچنین احساسات...

و چطور بنویسم که چقدر آدم متفاوتی شدم از اون روز‌ها. چطوری خدا دستمو گرفت کشید کشید کشید تا بلاخره عین یک آدمیزادِ حرف گوش کن بیام در مسیری که باید. هنوز خیلی نمیدونم، هنوز خیلی علامت سوالم و هنوز خیلی راه‌ها هست که طی نکردم ولی حداقلی که میدونم اینه که من به واسطه یک جمع توی این چند ماه، یک آدم دیگه‌ای شدم. آدمی که احساساتش مسیرش رو برده بود سمتی که نباید، که حتی خروجی دوازده روز جنگ اینجا، حتی یک نیمچه متنِ اثر گذارهم نبود و حانیه‌‌یِ رویاهای بیست سالگیش داشت میمُرد. داشت روزمره میشد.. هزار هزار امتیاز مثبت برای امام‌رضا که اصلا نمیدونم داره چیکار میکنه ولی هرکاری هست خوبه.

هرکاری هست خوبه واقعا امام‌رضا؟:) بگیرم بخوابم و بهش فکر نکنم بنظرت؟

مثلا مسجد آتیش میزنید فکر می‌کنید به جایی می‌رسید و خدا شمارو در راه مبارزه با جمهوری اسلامی همراهی و کمک می‌کنه؟ اینقدر عقلتون رو از دست دادین؟ نصفتون بی دین و ایمونید، نصف دیگتون چی؟ عقلتونو گذاشتید تو صندوقچه؟