حالم بد است ..

چقد دیر فهمیدی که خوب نیستم !

خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من ..

رفیقم داره تو تب میسوزه و من هیچ غلطی نمی تونم بکنم !

براۍ خَرید عقد فقط دو تا حَلقه‌ی نقره گرفتیم کھ روی هر دویش حَڪ شده بود: تنها رَهِ سَعادت ایمان، جهاد، شهادت :))) #شهیده‌فهیمه‌بابائیان #شهیدغلامرضاصادق‌زاده

این منم با کسی که دوسش دارم ((':

آره والا !'

کسی لیاقت اشک های تو را ندارد و کسی هم که چنین ارزش را دارد باعث اشک ریختن تو نمیشود ..

اگه یه نفری به خاطر شما خودشـو میشکنه، دلیلش این نیست که آدم دم دستیه! دلیلش اینه، برای شما ارزش قائله ! (:

دوست دارم خودم رو از حافظه‌ی همه پاک کنم.

«بعدا راجبش، حرف میزنیم» گفتنِ ما محض ادای ادب است ورنه فعلا خفه شو نمیخوام به بحث ادامه بدم ...

از تلخ‌ترین جملات تاریخ ادب، شاید عبارتی از کتاب «انّی راحلة» یوسف السباعی باشه، جایی که دختری عاشق رو، به زور به عقد مرد دیگه‌ای در میارن. وقتی حلقه رو به دستش میندازن، میگه هرگز گمان نمی‌کردم که آدمیزاد «يُمكنُ أن يُخنقَ من إصبعه»، ممکن است از انگشتانش هم به دار آویخته شود»