تمام عزت عالم میان روضه‌ی اوست چه عزتی است که هستیم در پناه‌.. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

دوست دارم برات انقدر از ته دل گریه کنم که از حال برم..

عمو عباس بی تو قلب حرم میگیره ..

با یه هنزفری رو به رو گنبد تو میشه تا خود صبح با این گریه کرد ..

کودک فعال من ..

هر چقدم گریه سیر نمیشم...

جایی که امسال اومدیم خیلی خوبه ولی روضه ای که حسابی باهاش گریه کنم‌ هنوز قسمتم نشده و این خیلی اذیتم میکنه .. و مطمئنم قسمت هم نمیشه جمعیت خیلی نیستن و خب هیچ جا قم نمیشه ..

انقدر دلم برای قم تنگ شده ..

محتاجیم ای جان بیا ..

با خدا ، عباس وقتی دست داد هر دو دست خویش را از دست داد...

هرچه داریم همه‌اش از کَرَمِ عبّاس است!