. بی تو این شهر برایم قفسی دلگیر است شعر هم بی تو به بغضی ابدی زنجیر است آن چنان می فشرد فاصله راه نفسم که اگر زود، اگر زود بیایی دیر است رفتنت نقطه پایان خوشی‌هایم بود دلم از هرچه و هرکس که بگویی سیر است سایه‌ای مانده ز من بی تو که در آینه هم طرح خاکستری‌‌اش گنگ‌ترین تصویر است خواب دیدم که برایم غزلی می‌خواندی دوستم داری و این خوب‌ترین تعبیر است کاش می‌بودی و با چشم خودت می‌دیدی که چگونه نفسم با غم تو درگیر است تارهای نفسم را به زمان می‌بافم که تو شاید برسی، حیف که بی‌تاثیر است

. تنم تابوت غمگینی که جانم رانمی‌فهمد دلِ تنگم حصار استخوانم را نمی‌فهمد شبیه بغض نوزادی که ساعت‌هاست می‌گرید پر از حرفم کسی اما زبانم را نمی‌فهمد انارم دانه دانه دانه دانه دانه غم دارم کسی تا نشکنم راز نهانم را نمی‌فهمد دلم تنگ است‌و می‌گریم، دلم تنگ است‌و می‌خندم کسی که نیست دیوانه جهانم را نمی‌فهمد چنان در آتش غم سوخته جانم که می‌دانم پس ازمرگم کسی نام و نشانم را نمی‌فهمد - حسین منزوی (:

.

در دل غمی دارم که سنگین تر از آن نیست ؛ امروز کنار قبر تو یک روضه خوان نیست💔 ..

می‌کند اعجاز فکر مرده ام چشمان تو ؛ می‌زند آتش به چشم خفته ام اشکان تو ؛ تو از عشق من به خود مغروری؟! میکند عاشق ترین آدم مرا دستان تو ؛ هردلی آخر خزانش می‌رسد ؛ میشود روزهایم نوبهار از لب خندان تو ؛ بگذرم از جان برای عشق خود ؛ دین خود را باختم من در پی ارکان تو ؛ در مسیر عاشقی ام دل شده همراه من ؛ می‌رسد هنگامه‌ی وصل در بر دامان تو ؛

. محرمی نیست وگرنه که خبر بسیار است رمق ناله کم و کوه و کمر بسیار است ای ملائک که به سنجیدن ما مشغولید بنویسید که اندوه بشر بسیار است ساقه‌های مژه‌ام از وزش آه نسوخت شُکر! در جنگل ما هیزم تَر بسیار است سفره‌دار توام ای عشق بفرما بنشین نان ِجو، زخم و نمک، خون ِجگر بسیار است هر کجا می‌نگرم مجلس سهراب‌کُشی است آه از این خاک، بر آن نعش پسر بسیار است پشت لبخند من آیا و چرایی نرسید پشت دلتنگی‌ام اما و اگر بسیار است اشک ، آبادی چشم است بر آن شاکر باش هرکجا جوی روانی است کپر بسیار است سال‌ها رفت و نشد موی تو را شانه کنم چه کنم دوروبرت شانه به سر بسیار است - حامد عسکری

. عیب رِندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش هرکسی آن دِرَوَر عاقبت کار که کِشت - حافظ