می‌کند اعجاز فکر مرده ام چشمان تو ؛ می‌زند آتش به چشم خفته ام اشکان تو ؛ تو از عشق من به خود مغروری؟ ؛ میکند عاشق ترین آدم مرا دستان تو ؛ هردلی آخر خزانش می‌رسد ؛ میشود روزهایم نوبهار از لب خندان تو ؛ بگذرم از جان برای عشق خود ؛ دین خود را باختم من در پی ارکان تو ؛ در مسیر عاشقی ام دل شده همراه من ؛ می‌رسد هنگامه‌ی وصل در بر دامان تو 💘:)

من به بند تو اسیرم تو زِ من بی خبری؟ آفرین! معرفت این است که ز من می‌گذری ؛

مرا تو جانِ‌ شیرینی‌ به‌ تلخی‌ رفته‌ از اعضا اَلا ای‌جان‌‌ ! به‌ تن‌ بازآ وگرنه‌ تن‌ به‌ جان‌آید .

غلط است هر که گوید که به دل ره‌ست دل را ؛ دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد🙂؛

نیامدی و غمت بارها به من‌ سر زد چو در بر او نگشودم نرفت و بر در زد بنا نبود که دل با غم تو بنشیند‌ همین که نام تو را بُرد، من دلم پر زد گریست با من و از قصۀ جدایی گفت به سرسلامتی‌ام ساغری به ساغر زد چو دید در جگرم تیر بی‌وفایی را برون کشیدش و این‌بار کارگرتر زد چه کرد عشق تو با من که با هزار ستم دلم هنوز برای غم تو می‌لرزد - فاضل‌نظری :))

. آبی که از این دیده چو خون می‌ریزد خونی‌ست بیا ببین که چون می‌ریزد پیداست که خون من چه برداشت کند دل می‌خورد و دیده برون می‌ریزد - مولآنآ (:

آن کس که بدم گفت بدی سیرت اوست آن کس که مرا گفت نکو ، خود نیکوست حال متکلم از کلامش پیداست از کوزه همـان برون تراود که در اوست - شیخ‌بهایی :)

چشم من خیره به عکس حرمت بند شده :) با چه حالی بنویسم که دلم تنگ شده؟!

میان همه گشتم و عاشق نشدم من ؛ تو چه بودی که تـو را دیدم دیوانه شدم من ...