نیامدی و غمت بارها به من‌ سر زد چو در بر او نگشودم نرفت و بر در زد بنا نبود که دل با غم تو بنشیند‌ همین که نام تو را بُرد، من دلم پر زد گریست با من و از قصۀ جدایی گفت به سرسلامتی‌ام ساغری به ساغر زد چو دید در جگرم تیر بی‌وفایی را برون کشیدش و این‌بار کارگرتر زد چه کرد عشق تو با من که با هزار ستم دلم هنوز برای غم تو می‌لرزد - فاضل‌نظری :))

. آبی که از این دیده چو خون می‌ریزد خونی‌ست بیا ببین که چون می‌ریزد پیداست که خون من چه برداشت کند دل می‌خورد و دیده برون می‌ریزد - مولآنآ (:

آن کس که بدم گفت بدی سیرت اوست آن کس که مرا گفت نکو ، خود نیکوست حال متکلم از کلامش پیداست از کوزه همـان برون تراود که در اوست - شیخ‌بهایی :)

چشم من خیره به عکس حرمت بند شده :) با چه حالی بنویسم که دلم تنگ شده؟!

میان همه گشتم و عاشق نشدم من ؛ تو چه بودی که تـو را دیدم دیوانه شدم من ...

مثل آن چایی که می‌چسبد به سرما بیشتر با همه گرمیم با دل‌های تنها بیشتر درد را با جان پذیراییم و با غم‌ها خوشیم قالی کرمان که باشی می‌خوری پا بیشتر بَم که بودم فقر بود و عشق اما روزگار زخمِ غربت بر دلم آورد این جا بیشتر هر شبِ عمرم به یادت اشک می‌ریزم ولی بعدِ حافظ خوانیِ شب‌های یلدا بیشتر رفته‌ای اما گذشتِ‌عمر تأثیری نداشت من که دلتنگِ توام امروز، فردا بیشتر زندگی تلخ است از وقتی که رفتی تلخ‌تر بغض، جانکاه است، هنگامِ تماشا بیشتر هیچ کس از عشق سوغاتی به جز دوری ندید هر قدر یعقوب تنها شد زلیخا بیشتر

بسی حق ، بسی زیبآ بود 🛐💘.

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد؛ عجب از محبت من که در او اثر ندارد؛ غلط است هر‌که گوید که به دل ره است دل را؛ دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد..!