اگر دوزخ به زیر پوست داری ، نسوزی گر علی را دوست داری ؛ اگر مهر علی در سینه ات نیست ، بسوزی گر هزاران پوست داری ..!

در تماشای تو قانع نشوم من به دو چشم! همه چشمان جهان گو به سرم بشتابند .. - شهریار

عاشق که باشی شعر شور دیگری دارد ، لیلی و مجنون قصه‌ی شیرین‌تری دارد .

مرا معماری چشمت مهندس کرد و می‌دانم ، که باید در کنار گونه‌هایت بوسه بنشانم ‌.

مراقب حرفایی که میزنی باش؛ چون اصلا نمیدونی چند بار قراره تو ذهن یک نفر تکرار بشه...:)

خبرت هست که دلتنگ ِنگاهت شده‌ام؟ بی قراره تو و چَشمان ِسیاهت شده‌ام ؟

هر بار که می‌گویم، هر بار نمی‌فهمی؛ بسیار دلم تنگ است، بسیار نمی‌فهمی...

- شانه­ات را دیر آوردی، سرم را باد برد - خشت خشت و آجر آجر، پیکرم را باد برد - من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند - نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد - از غزلهایم فقط خاکستری مانده به جا - بیت­های روشن و شعله ورم را باد برد - با همین نیمه، همین معمولی ساده بساز - دیر کردی نیمه عاشق ترم را باد برد - بال کوبیدم قفس را بشکنم، عمرم گذشت - وا نشد، بدتر از آن بال و پرم را باد برد

از درد ترک خورده و از زخم کبودیم کوهیم و تماشاگر رقصیدن رودیم . .