هر بار که می‌گویم، هر بار نمی‌فهمی؛ بسیار دلم تنگ است، بسیار نمی‌فهمی...

- شانه­ات را دیر آوردی، سرم را باد برد - خشت خشت و آجر آجر، پیکرم را باد برد - من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند - نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد - از غزلهایم فقط خاکستری مانده به جا - بیت­های روشن و شعله ورم را باد برد - با همین نیمه، همین معمولی ساده بساز - دیر کردی نیمه عاشق ترم را باد برد - بال کوبیدم قفس را بشکنم، عمرم گذشت - وا نشد، بدتر از آن بال و پرم را باد برد

از درد ترک خورده و از زخم کبودیم کوهیم و تماشاگر رقصیدن رودیم . .

عشق رازیست که تنها به خدا باید گفت چه سخن ها که خدا با من تنها دارد فاضل نظری

منِ رنجور را تنها حرم آرام خواهد کرد ؛ اَعوذُ بالحَرَم از دستِ این نامهربـانی‌ها :)

دیشب جمال رویت تشبیه ماه کردم🌚 ؛ بهتر ز ماه بودی من اشتباه کردم 💙🙂 ؛

- دیگران چون بروند از نظر ، از دل بروند . . تو چنان در دل من رفته ، که جان در بدنی :)

تا شدی صیاد قلبم من شدم آهوی تو من که در دام توام، آیا تو رامم میشوی؟

هرچند ك ِهرگز نرسیدم به وصالت .. عمری ك ِحرام تو شد ، ای عشق حَلالت :)))