.

پرسیدند : چگونه در شلوغی او را پیدا کردی ؟ - کدام شلوغی ؟ من غیر از او کسی را ندیدم .

من نمی توانم به تو بفهمانم ، نمی‌توانم به کسی بفهمانم در من چه می گذرد . من حتی نمی توانم آن را برایِ خود توضیح بدهم .

حواست را جمع می‌کنی اما آخرش هم یک دانه آلبالو با هسته از دستت در می‌رود قاطی بدون هسته‌ها . حالا باید روی تمام شیشه‌های مربا بنویسی : احتمال وجود هسته ، با احتیاط میل شود !

از اینکه در نهایت با رنجم زندگی می کنم ؛ شگفت زده می‌شوم .

در تمام این سال ها قایقم را از این شعر به آن شعر برده ام و دلم باز نشده است . - شهرام شیدایی

!

تصمیم گرفتم شما را فراموش کنم و مطمئن باشید ! فراموش خواهم کرد . به عقیده و فکر شما بی اندازه اهمیت میدادم ولی بی ثباتی آن بر من ثابت شد دنیا خیلی بزرگ است ، من اگر شمارا که صورت آرزوها و امیالِ باطنم بودید از دست داده‌ام ، مسلماً در این دنیای بزرگ کسی را پیدا خواهم کرد که به عواطف و احساساتم بی اعتنا نباشد . به علا‌وه اگر من شمارا از دست داده ام ، شما هم در عوض دلی را از دست داده‌اید که تپش‌های عاشقانه آن را در هیچ جای دیگر نخواهید یافت . - فروغ فرخزاد در نامه به پرویز شاپور -

مانند دیگران نباش؛ حتی اگر تو تنها کسی هستی که مانند دیگران نیست. - داستایوفسکی

ما در این غمکده یا رب به چه کار آمده‌ایم ؟

بیمار ِ اتاق ِ ۳۷ : داشتم چه میگفتم ؟ بله . من زیبا بودم . این کم عذابی نیست . از شما چه پنهان از نظر آنها قوی هم بودم . قوی بودن پدرم را درآورده بود . میخواستم وجودیتم را از بین ببرم . نه که خودکشی کنم نه . مرگ به چه درد میخورد وقتی قرار بود در جهان دیگر حیات دیگری آغاز شود ؟ اما اصل موضوع این بود ؛ یک انسان شاعر که قلبش درد میکند و زیباست به چه درد میخورد ؟

.