؛

‌ ماریانا ، من نمی‌دانم کجای غلطِ غلطم ایستاده‌ام . گم نشده‌ام ؛ ناپدید شده‌ام . ‌ ماریانا ، ها کن ، روی شیشه های همه ی اتوبوس های جهان نفس بزن و مرا بکش ، شاید سوار اتوبوسی بشوم ، خودم را ببینم ، بشناسم و برگردم . - نامه حاتمه رحیمی به ماریانا

بیهوده سلامش گفتم ، در پاسخش نشانی نبود از آشنایی . عباس‌ کیا‌رستمی - از مجموعه گرگی در کمین

‏قالت : انتِ تُحبين ، صفي لي كيفَ هوَ ؟ قلت : كأن كُل ما فقدتهُ يوماً . . . عاد . گفت : تو عاشقی ، برایم توصیف کن که [ عشق ] چگونه است ؟ گفتم : انگار هرچه روزی از دست داده بودم ، برگشت . . .

میان ِ ما و تو مویی علاقه بود ؛ گُسستی ! ـ قاآنی

آن کس که شتاب دارد ، عاشق نیست . تشنه ایست که معشوق را چشمه ی آب شیرین تصور کرده است ! وقتی دوید و رسید و نوشید و ورم کرد ، رها می کند و می رود ! محبوب ، چشمه ی آب شیرین نیست ، هوای خنک دم صبح است . - نادر ابراهیمی

!

هیچ کس نمی‌تواند پی ببرد . هیچ‌کس باور نخواهد کرد . به کسی که دست اش از همه جا کوتاه بشود می گویند : برو سرت را بگذار بمیر . اما وقتی که مرگ هم آدم را نمی خواهد ، وقتی که مرگ هم پشت اش را به آدم می کند ، مرگی که نمی آید و نمی خواهد بیاید ! همه از مرگ می‌ترسند ، من از زندگی سمج خودم . صادق هدایت ـ زنده به گور

عزیز من آنچه به من گفتی و از شنیدنش بسیار رنج کشیدم، روزی از کسی که دوستش داری خواهی شنید. شاید آن لحظه که قلبت ناگهان می سوزد، مرا به یاد بیاوری.

سیمین دانشور به من گفت : غصه یعنی سرطان ! غصه نخوری یک وقت معروفی . و من غصه خوردم . . ـ عباس معروفی

یاوه گویی هایم به کنار وقت تصور خیال اوست !

ـ