🔴 آهای افراطی ها با تخریب ، کشور اصلاح نمی‌ شود این روزها گاهی افرادی به نام مطالبه‌ گری، چنان با ادبیاتی تند و بی‌ ضابطه سخن می‌ گویند که گویی هیچ نقطه مثبتی در مجموعه مسئولان کشور وجود ندارد. هر خطا یا ناکامی را به خیانت تعبیر می‌کنند و بدون ارائه دلیل و مستند، سنگین‌ ترین اتهام‌ ها را بر زبان می‌آورند. برای نمونه ، امروز در یک جلسه ای دیدم که گفته می شد : آقای پزشکیان از بنی‌ صدر هم بدتر است و حتی حمله آمریکا به ایران را نتیجه عملکرد او می‌ دانستند!! چنین سخنانی نه تحلیل سیاسی است و نه نقد منصفانه؛ بلکه صرفا یک ادعای بزرگ و فاقد پشتوانه است. در منطق اسلام ، عدالت اقتضا می‌ کند که هر سخنی بر پایه دلیل باشد. قرآن کریم می‌ فرماید : اگر خبری برای شما آورده شد، درباره آن تحقیق کنید تا مبادا از روی ناآگاهی به کسی آسیب برسانید و سپس از کرده خود پشیمان شوید. نقد مسئولان، حق مردم است و هیچ مسئولی فراتر از نقد نیست؛ اما نقد با تخریب تفاوت دارد. منتقد، عملکرد را بررسی می‌ کند، دلیل می‌ آورد و راه‌ حل ارائه می‌ دهد. تخریب‌ گر، شخصیت افراد را هدف می‌ گیرد، جامعه را نسبت به همه چیز بدبین می‌ کند و با ادبیات احساسی، فضای عقلانی را از بین می‌ برد. نسبت دادن حوادث پیچیده بین‌المللی ، مانند حمله آمریکا برای حمله نظامی به ایران ، به دولت پزشکیان ، بدون ارائه اسناد معتبر، تحلیلی سطحی و غیر علمی است. تصمیم‌ های راهبردی کشورها حاصل ده‌ها عامل امنیتی، نظامی، سیاسی و بین‌المللی است و نمی‌ توان آنها را با یک جمله هیجانی توضیح داد. آمریکا خوی استکباری دارد و به ده‌ها کشور دنیا حمله کرده است. جامعه‌ای که در آن همه مسئولان خائن ، نالایق یا بدتر از گذشته معرفی شوند، به تدریج سرمایه اعتماد خود را از دست می‌ دهد. این وضعیت نه به نفع مردم است و نه به نفع کشور. اصلاح، از نقد منصفانه و مستند آغاز می‌ شود، نه از تخریب، توهین و اتهام‌ پراکنی. اگر کسی سندی دارد، باید آن را ارائه کند و اگر سندی ندارد، حق ندارد آبروی افراد را با قضاوت‌ های شتاب‌ زده هدف قرار دهد. مطالبه‌ گری زمانی ارزشمند است که با انصاف، عقلانیت، استدلال و رعایت اخلاق همراه باشد؛ و گرنه به جای اصلاح، تنها بر التهاب و دوگانگی جامعه می‌ افزاید که مخالف #اتحاد_مقدس و #اعتماد_به_مسئولین است. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8549

🔴 سلام و احترام ، از تذکرتان ممنونم؛ اما به گمانم میان دو موضوع خلط شده است. اول اینکه بنده نگفته‌ ام هر نیروی انقلابی، تندرو یا افراطی است. مخاطب متن بنده کسانی هستند که با اتهام‌ زنی، تخریب، توهین و نسبت دادن ادعاهای بدون سند، از مسیر عدالت و انصاف خارج می‌شوند. اگر کسی بدون دلیل بگوید فلان مسئول از بنی‌صدر بدتر است یا حمله آمریکا نتیجه عملکرد اوست، این دیگر مطالبه‌گری نیست؛ این یک ادعای بزرگ است که باید برای آن دلیل اقامه شود. دوم اینکه صرف استفاده از واژه افراطی یا تندرو، آن را به ادبیات دشمن تبدیل نمی‌کند. ملاک، مفهوم و مصداق است، نه اینکه چه کسی از یک واژه استفاده کرده باشد. قرآن نیز از غلو، تجاوز از حد و خروج از اعتدال نهی کرده است. اگر رفتاری مصداق افراط باشد، آیا فقط چون دشمن هم این واژه را به کار می‌برد، باید از بیان حقیقت خودداری کنیم؟ سوم، شما خودتان در همین پیام، طیف گسترده‌ای از افراد را به فتنه، افراط و تلاش برای کنار زدن رهبری متهم کرده‌اید. اگر معیار، مستند سخن گفتن است، این معیار باید درباره همه یکسان اجرا شود، نه فقط درباره دیگران. چهارم، درباره اینکه چرا متن عمومی نوشته‌ام؛ وقتی یک آسیب، محدود به یک فرد نیست و در فضای عمومی و رسانه‌ای تکرار می‌شود، تذکر عمومی نیز کاملاً منطقی است؛ البته بدون نام بردن از اشخاص. من نه نامی بردم، نه اتهام جدیدی زدم، بلکه یک روش نادرست را نقد کردم. رهبر شهید انقلاب و رهبر سوم انقلاب بارها بر پرهیز از بی‌ انصافی، تهمت، دو قطبی‌ سازی، اختلاف‌ افکنی و رعایت اخلاق در نقد تأکید کرده‌اند. دفاع از انقلاب، با تخریب بی‌ضابطه مسئولان محقق نمی‌شود؛ همان‌گونه که دفاع از مسئولان نیز به معنای مصونیت آنان از نقد نیست. سخن اصلی بنده فقط یک جمله است: هر ادعای بزرگی، دلیل بزرگ می‌خواهد. اگر سند وجود دارد، ارائه شود؛ اگر سندی نیست، آبروی افراد نباید قربانی هیجان‌های سیاسی شود. این همان عدالت اسلامی و مطالبه‌گری مسئولانه است، نه سازش است و نه انفعال. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8552

🔴 از دغدغه‌مندی شما تشکر می‌ کنم؛ اما تصور می‌ کنم محل اختلاف ما در اصل موضوع نیست، بلکه در تشخیص مصداق است. اول اینکه فصل‌ الخطاب همه ما، بیانات رهبر انقلاب است، نه برداشت‌های شخصی من و شما. ایشان بارها تأکید کرده‌اند که هم باید روحیه انقلابی حفظ شود و هم از افراط، بی‌انصافی، تهمت، دو قطبی‌ سازی و تخریب پرهیز شود. اگر کسی به نام انقلابیگری، بدون هیچ دلیل و سندی در یک جلسه عمومی اعلام کند آقای پزشکیان از بنی‌ صدر بدتر است یا حمله آمریکا نتیجه عملکرد اوست، این دیگر نقد نیست؛ این قضاوتی شتاب‌ زده و فاقد پشتوانه است. اگر این رفتار افراط نیست، پس افراط چیست؟ دوم، شما می‌فرمایید واژه افراطی را دشمن به کار می‌ برد؛ اما معیار حق و باطل، الفاظ نیست، بلکه واقعیت‌هاست. دشمن از واژه انقلاب هم استفاده می‌کند، از واژه آزادی هم استفاده می‌کند؛ آیا باید این واژه‌ها را کنار بگذاریم؟ ملاک، مصداق است. بنده هیچ‌گاه نگفته‌ام تمام نیروهای انقلابی افراطی‌ اند؛ بلکه گفته‌ام هر کس از مرز عدالت، انصاف و استدلال عبور کند، گرفتار افراط شده است؛ حتی اگر خود را انقلابی بداند. سوم، انقلابی بودن، مصونیت از خطا نمی‌ آورد. هیچ جریان، حزب یا شخصی نباید خود را فراتر از نقد بداند. اگر انقلابی‌ها نتوانند خطاهای درون جبهه خود را اصلاح کنند، دیگران با انگیزه‌های دیگری این کار را خواهند کرد. امیرالمؤمنین علیه‌السلام نیز از یاران خود خواستند حق را بگویند و از نقد عادلانه پرهیز نکنند. چهارم، اینکه فرمودید آسیب‌ های مهمتری وجود دارد، درست است؛ اما وجود یک آسیب، مجوز سکوت در برابر آسیب دیگر نیست. اتفاقاً یکی از آسیب‌های جدی امروز، رواج ادبیات اتهام، هیجان و بی‌سندی در میان برخی نیروهای سیاسی است. این مسئله سرمایه اجتماعی جبهه انقلاب را تضعیف می‌کند. پنجم، اینکه برخی چهره‌های اصلاح‌ طلب یا هر جریان دیگری رفتارهای نادرستی داشته‌اند، دلیل نمی‌ شود ما نیز از همان روش‌ های نادرست استفاده کنیم. عدالت یعنی یک معیار برای همه؛ نه اینکه اگر رقیب خطا کرد، ما نیز همان خطا را تکرار کنیم. بنده همچنان بر همان سخن خود ایستاده‌ام؛ هر کس بدون سند، مسئولی را با بنی‌صدر مقایسه کند، یا رخدادهای پیچیده بین‌المللی را با چند جمله احساسی به یک شخص نسبت دهد، از مسیر انصاف خارج شده است. این نوع ادبیات نه کمکی به انقلاب می‌کند و نه کمکی به کشور؛ بلکه بذر بی‌ اعتمادی و التهاب می‌ پاشد. به باور من، این رفتار، اگر اصلاح نشود، خود نوعی فتنه‌ انگیزی است؛ زیرا جامعه را بر پایه اتهام و احساسات، نه بر اساس دلیل و حقیقت، دچار شکاف می‌ کند. حفظ انقلاب فقط با شعار ممکن نیست؛ انقلاب با عدالت، اخلاق، عقلانیت و تبعیت از رهنمودهای رهبری حفظ می‌ شود. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8555

🔴 از انقلاب با انصاف دفاع کنیم ، نه با افراط بنده با افراط، تندروی و قضاوت‌ های بی‌ سند مخالفم؛ فرقی هم نمی‌ کند این رفتار از سوی چه جریان یا شخصی باشد. هیچ‌ کس حق ندارد خود را معیار مطلق حق بداند و دیگران را تنها بر پایه حب و بغض سیاسی تخریب کند. دفاع از ایران و نظام اسلامی با هیجان، اتهام و تحلیل‌ های فاقد دلیل ممکن نیست. عدالت نیز با وضعیت شخصی افراد سنجیده نمی‌شود؛ نه رفاه یا سختی زندگی من، معیار وجود یا عدم وجود عدالت در جامعه است و نه تغییر یک دولت، مجوز نفی همه واقعیت‌ ها. اگر صرفا چون یک جریان سیاسی مثل اصلاح طلبان در قدرت است و یا به عبارتی اینکه ؛ پزشکیان رئیس جمهور هست ، همه عملکردهای آن را محکوم کنیم و هیچ نقطه مثبتی را نبینیم ، از مسیر انصاف فاصله گرفته‌ ایم. انقلابیگری واقعی با عدالت، عقلانیت، اخلاق و استدلال شناخته می‌ شود، نه با تند روی و تخریب. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8556

🔴 به خاطر یه شکلات که فروشنده به رئیسی داد یا دیدار معمولی با حسن یزدانی؛ تا تونستن تهمت زدند و فحاشی کردند؛ کیا؟؟ همونایی که حامیان سینه‌چاک پایینی‌ها بودن. البته #روز_حساب در راهه. 🆔https://eitaa.com/Myidea/8557

😂 🆔https://eitaa.com/Myidea/8558

جلسه آنلاین هم اکنون 👇👇 https://rubika.ir/joing/BBDEDDICB0EMVFDFRDGEWVOFPTGKRMBZ

🔴 سرنوشت متجاوزان به ایران، شکست است تاریخ روابط بین‌الملل نشان می‌ دهد که آغاز جنگ، لزوما به معنای دستیابی به اهداف سیاسی و نظامی نیست. بسیاری از قدرت‌ هایی که با برتری ظاهری و البته پوشالی مثل آمریکا در این چند ماه اخیر وارد میدان نبرد شدند، در ادامه با هزینه‌هایی روبه‌رو شدند که نه‌ تنها دستاوردی برای آنان نداشت، بلکه به تضعیف جایگاه داخلی و بین‌المللی‌ شان انجامید. از همین رو، تحلیلگران راهبردی میان آغاز یک جنگ و نتیجه نهایی آن تفاوت قائل می‌ شوند. ایران به دلیل : موقعیت ژئوپلیتیکی، عمق راهبردی، ظرفیت‌های دفاعی، تجربه‌های تاریخی و سرمایه اجتماعی خود، کشوری نیست که بتوان درباره آن با محاسبات ساده نظامی تصمیم گرفت. هرگونه تعرض به چنین کشوری، معادلات پیچیده‌ای را فعال می‌کند که می‌ تواند هزینه‌ های سیاسی، اقتصادی و امنیتی سنگینی بر متجاوز تحمیل کند. تیتر یاداشت ما یعنی سرنوشت متجاوزان به ایران، شکست است، بر همین منطق استوار است. این گزاره به معنای نفی خسارت‌ های جنگ نیست، بلکه بیانگر آن است که تجاوز، راهی مطمئن برای تحقق اهداف مهاجم نخواهد بود. تجربه‌ های تاریخی نیز نشان داده‌اند که ملت‌ هایی که از هویت ملی، انسجام اجتماعی و توان دفاعی برخوردارند، حتی در دشوارترین شرایط نیز می‌ توانند اراده خود را بر متجاوز تحمیل کنند. به نیک می دانیم که بازدارندگی واقعی ، تنها در تجهیزات نظامی خلاصه نمی‌ شود. وحدت و همدلی ملی، اعتماد عمومی مردم ، آمادگی دفاعی رزمندگان ، مدیریت هوشمندانه ولی فقیه ، و پایداری و مقاومت مردم، مجموعه عواملی هستند که هزینه تجاوز را به اندازه‌ای افزایش می‌ دهند که مهاجم، در نهایت با شکست در تحقق اهداف خود رو به‌ رو می‌ شود. از این منظر، سرنوشت متجاوزان به ایران را باید در شکست راهبردی آنان جست‌ و جو کرد، نه صرفا در نتایج مقطعی میدان نبرد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8560