روحی در لابه لای کلاویه های پیانو همانند شبحی سرگردان میرقصید .

او کالبدی از جنس موسیقی بود .

من کوه نیستم، قوی نیستم. من درختم، ریشه‌م، می‌تونم بغلت کنم و سبز بشی '

مثل رز برای جک . مثل استلا برای ویل . مثل گریس برای تامی‌شلبی . مثل هلوییز برای مارین . مثل شیرین برای فرهاد . مثل هارلی برای جوکر . مثل ژولیت برای رومئو . مثل تام برای پتریک . مثل بابی برای ارون . مثل بیبی برای جانی . مثل استر برای الی . مثل لیلی برای مجنون . مثل تسا برای هاردین . مثل تو ، برای من!

این اخلاقای بدم، رک بودنم، تند برخورد کردنم و زدن حقیقت تو صورت هر کسی، بی اعتمادیم نسبت به همه چیز و همه کس و حوصله نداشتنم برای ارتباط برقرار کردن با دیگران خستم که کرده هیچ؛ یه جا از اینی که هست تنها ترم می‌کنه.

_حق به توان x .

اینم قشنگه: فقط زمانی میتونی به یه نفر بگی عاشقتم که قدرت پس زدن هزار تا بهتر از اونو داشته باشی.

کاش نسل آدما منقرض میشد .

از پلی لیست یه نفر میشه خیلی چیزا راجع بهش فهمید.

یادت نره که من همینجام ، دقیقاً توی یکی از کوچه‌های بن‌‌بست قلبت گیر افتادم ، فراموشم نکن.

جوری که وقتی با کسی اوکی تر میشه دلم میخواد سر اون طرف مقابلو ببرم و بگم اون فقط فقط مال خودمه .

‹ از تو توقع نداشتم › شاید این جمله قصیر ترین و در عین حال کامل ترین جمله‌ی غمگین تاریخ باشه. ' از تو توقع نداشتم ' انگار کلِ غمِ دنیا توشه. تو این سه تا کلمه و یک حرف اضافه . . توش کلی حرفه ؛ یعنی تو فرق داشتی واسم. تو با کل دنیا فرق داشتی . . کل دنیا زدن زمین منو ؛ تو نباید میزدی !