میدونید من دیگه آریل سابق نیستم، من دیگه اون آدم قبلی نیستم، دیگه نمیتونم اعتماد کنم، بخندم، مسخره بازی دربیارم، ویسای سم بفرستم، باهاتون شوخی کنم، انقدر حرف بزنم که خسته بشید، دیگه اون آدم نیستم!
الان شدم یه آدم تنها توی تاریکی ها که از سایه خودشم میترسه.
فقط خواستم بگم من اون آدم قبل نیستم.
فقط همین!
کلا دیگه کم حرف شدم حوصله حرف زدنو ندارم،دوست ندارم دیگه به کسی توضیحی بدم و حتی هیچ توضیحی از دیگران و کسی نمیخام، و به قول میشل مونتنی:غمهای کوچک پر حرفند، غمهای بزرگ لال، میترسم که لال شده باشم...