به نظرم، آزاردهندهترین وجه «تنهایی»، خودِ تنهایی نیست: افراد بالاخره راهی برای پُرکردنِ اوقاتشان پیدا میکنند. آزاردهندهترین وجه «تنهایی»، احساسِ تعلقنداشتن است. آدمِ تنها برای این پرسش جوابِ خوشایندی ندارد: چرا من به هیچکس، هیچجا تعلق ندارم؟
هیچ وقت اولین ها فراموش نمیشن
بعدا با یه حرف با یه کلمه با یه تصویر با یه آهنگ با یه چیزی یادشون میوفتیم
سعی کنیم اولین هارو درست انتخاب کنیم.
من پرم از سردرگمی .
شبا بیدارم روزا خواب .
همرو از خودم دور میکنم و از تنهایی بیزارم .
نمیدونم ، کسی صدای منو میشنوه؟:)))
کمک !
دلم میخواست یکیو داشته باشم که
وقتی همه خستم میکردن میومد دوتا
دستاشو می ذاشت روی صورتم و میگفت:
غصه نخور تو منو داری:)!
فقط اونجا که محمود دولت آبادی میگه:
مغزم، مغزم درد می کند از حرف زدن، چقدر
حرف زده ام، چقدر در ذهنم حرف زده ام .
شست باران همهی کوچه خیابانها را ..
پس چرا مانده غمت بر دل بارانی من :) ؟