شایع تو یکی از آهنگش یه نصیحت خیلی خوب میکنه که باید قاب بگیریم بزنیم سَر در زندگیمون، همونجا که میگه: « هرجایی ها رو تحویل نگیر هرجایی نرو شأن داشته باش اهمیت نده از کی حرف میشنوی بی اهمیت به همه شک داشته باش برمیاد همه چی از همه»
پائولو کوئیلویه جایی تو کتاب کیمیاگر میگه:
آدما وقتی به گنج برسن ازش رد میشن
چون به گنج اعتقاد ندارن!
ما هم یه وقتا از کنار بهترین آدمهای زندگیمون
به سادگی رد میشیم؛
چون فکر میکنیم بقیه قراره از اون بهتر باشن.
میدانم چرا هیچ گاه یادِ من نیستی،من زخمی بر روحت یادگار نگذاشتم که با هرتلنگری یادم بیفتی«انسان با زخم ها بیشتر می اندیشد تا مرهم ها!...»
پارسال این موقع تا صبح ما باهم حرف میزدیم
حالا نمیدونم چطوری بهت سلام کنم
زود غریبه شدی آشنای من!
یه فوبیا هست به اسم "Pistanthrophobia" که یه جور ترس و تردید نسبت به اعتماد کردن به آدماست؛ با توجه به تجربیات بدی که تو گذشته از یه رابطهای که خوب پیش نرفته داری.
از اعتماد آدما به نفع خودتون سوءاستفاده نکنید چون اثرش تا ابد رو قلبشون میمونه و یه جا تاوانشو پس میدید
باید مدام مست بود و بی خود،باید جسم را تا سر حدِ جنونی که آخرین ذره های حیاتش را متلاشی می کند پیش برد و به غبار پشت سر نیندیشید«سر افکندگی ها اینگونه از یاد می روند:)!»