به قول عباس معروفی:
"گفتم چند دقیقه این جا بنشین و به من تکیه بده.
گفت کارم از تکیه گذشته، دلم میخواهد توی بغلت بمیرم."
به گفتن نيست هميشه چشمای آدم همهی
ناگفتهها رو داد میزنن، فقط كافيه چند ثانيه
بهشون خيره بشی اگر كسی حرفت رو از توی
چشمات نتونه بخونه، به زبون هم بياری
متوجه نمیشه بعضی حرفا رو نبايد گفت،
بعضی حرفا رو نبايد شنيد، بعضی حرفا رو
فقط بايد تماشا كرد.
واقعا ممنونم که آپشنی به عنوان خواب وجود داره. چشاتو میبندی. نه میشنوی، نه میبینی، نه حرف میزنی راحت..
در واقع من سر هرکی که دوسش دارم آدم حسودی
نیستم ، حسودی هستم با یه خورده آدم .