_

"من به تنهایی معتاد شده بودم. اگر تنهایی را از من می گرفتند، عین آدمی می شدم که آب و خوراکش را ازش گرفته باشند. اگر هر روز یک کمی با خودم خلوت نمی کردم، مثل این بود که ضعیف تر می شدم. چیزی نبود که فکر کنید بهش افتخار می کردم اما بدجوری وابسته اش شده بودم. تاریکی توی اتاق، برایم مثل نور آفتاب بود." - دیاکو.

'وای خیلی خوبه این😔🌚' همینجا میمونه

یاد می‌گیری که می‌توانی تحمل کنی، که محکم هستی، که خیلی می‌ارزی، و می‌آموزی و می‌آموزی، با هر خداحافظی، یاد می‌گیری ..

-ول کُن جهان را ، قهوه‌اَت یخ کرد .

وحشى‌بافقى : "من خنده زنم بر دل دل خنده زند بر من اينجاست كه مي‌خندد ديوانه به ديوانه"

_

نمیشه آدمارو وادار به وفاداری کرد؛ هیچکس نمیتونه بگه: چون من دوست دارم پس بمون. آدما به اندازه‌ی علاقه‌شون به تو وفاداریشونو ثابت میکنن، اگر زندانیشونم کنی کسی که نخواد بمونه میره و‌ کسی که دوست داشته باشه، اون سر دنیاهم که باشی میاد و دستاتو میگیره.

_

جز تو، تمام جهان از حوصله ی من خارج است.

_