خسرو شکیبایی :
کاش میشد آدمی، گاهی
فقط گاهی
به اندازه نیاز بمیرد
بعد بلند شود
آهسته آهسته خاکهایش را بتکاند
اگر دلش خواست برگردد به زندگی
دلش نخواست، بخوابد تا ابد
وحشىبافقى :
من خنده زنم بر دل
دل خنده زند بر من
اينجاست كه ميخندد
ديوانه به ديوانه .
"𝘔𝘺 𝘱𝘭𝘢𝘺 𝘭𝘪𝘴𝘵"فورنده فعلا
باتوخوبهدیوونگی..
6.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
نصفاینخیابونارو
گرفتیازمن..
فروغفرخزاد :
اين روزها
هستی و
نيستی و
ميان بیحواسیهای معلقم
قدم میزنی .
امیر وجود :
من هرچه بیشتر
حرفهای این آدمها را میشنوم
بیشتر به سکوت خودم میرسم .