«بنگر و بشنو، بگذر و بِهْ شو» . سعدی

خوشا چشمی که خواند حرف دل را.

_

چی خوندی که منو بهتر از خودم بلدی؟ ‌ مهموم

شد شد، نشد میشینیم چایی میخوریم.

تو نگاهت مساویِ تولد یه شعره که تهش افتاد از پا اون که گفت و نوشتش.. تو نگاهت دژاووه ، رویاعه ، یه فکره..!

دژاوو:

_

نامه‌ای ‏به خودم: خودت را نخور!

_

حرف مردم مانند موج دریاست .. اگر در مقابلش بایستی خسته ات میکند ! و اگر با آن همراهی کنی غرقت میکند ! قرار نیست که همه ی آدم ها شما را درک کنند و این اشکالی ندارد آن ها حق دارند نظر دهند و شما کاملا حق دارید آن را نادیده بگیرید .