_

🤍 @tiktokiy

نوشته بود: پایان‌های تلخی را باید تجربه کنی تا به دوام نداشتن چیزهای زیبا ایمان بیاوری.

خواب چقدر خوبه ، . . .

تو خنکی اونور بالشتی، ‏چای بعدکار، ‏سیگار نیمه شب، ‏تو اولین بارون پاییزی، بوی کتابای نو، ‏بغل شدن، وسط گریه، ‏بوی خاک بارون خورده، ‏تو شیرینی اولین حقوقی، ‏بوی خوب لباس نو، ‏تو بوی یاسی، ‏آب رو آتیش، ‏رنگین کمون بعد بارون، ‏تموم چیزی که من از دنیا می خوام. ‏تو مجموع احوالات خوب جهانی. | جاپلین |

_

‏دلتنگی‌اش نه به خاطر خوب بودن آدم‌های رفته؛ بلکه به خاطر تکه‌های محبتی بود که از قلب خود کنده و درون آن‌ها جا گذاشته بود.

عه

عیدتون مبارک راستی

_

محمود دولت آبادی چقدر قشنگ توصیفمون کرده‌: «مغزم، مغزم درد می‌کند از حرف زدن. چقدر حرف زده‌ام. چقدر در ذهنم حرف زده‌ام. خروار خروار حرف با لحن و حالت‌های متفاوت، مغایر، متضاد و... گفته‌ام و شنیده‌ام، خاموش شده و باز برافروخته‌ام، پرخاش کرده و باز خوددار شده‌ام، خشم گرفته‌ام و لحظاتی بعد احساس کرده‌ام چشمانم داغ شده‌اند و دارند گر می‌گیرند، مثل وقتی که انسان بخواهد اشک بریزد و نتواند.» | avesta |