_

به آسمان خیره مانده بود. گفتم: ماه را دوست داری؟ گفت: بله، و همچنین خورشید و ستارگان را. اما فکر می‌‌کنم بیش از همه ی اینها دریا را دوست داشته باشم. افسوس، از غرق شدن می‌ترسم. گفتم: گمان کنم همه ی ما از آن چیز که عاشقش هستیم کمی می‌ترسیم. به او خیره ماندم.

_

گاهی حرف زدن با غریبه‌ها آسون‌تره. چرا این طوریه؟" احتمالاً چون غریبه‌ها ما رو همون‌طور که هستیم می‌بینن، نه اون‌طور که دلشون می‌خواد باشیم.

_

‏برخی شب‌اند، ‌باقی ستاره‌اند و تو ماه.

‏روز تا همین جا بسه من دیگه انرژی ندارم. جا بندازیم بخوابیم. »گوریل جون« @farsitweets

👎👎👎

وا

❌❌❌

_

اگر سخن میانِ من و تو پایان یافت و راه‌هایِ وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو. -نزار قبانی.