به هر چه خوب‌تر اندَر جهان نَظر کردم، که گویَمش به تو مانَد، تو خوب‌تر زآنی. سَعدی

او مانندِ تکه‌ای از روحم همیشه آنجا بود ، من نا امیدانه تلاش می‌کردم که انکارش کنم ، تلاش می‌کردم که فراموشش کنم اما هیچ‌کدام از آن جلسه‌های مشاوره و روانکاوی نتواتست او را از وجودم بیرون بکشد ، ما بخشی از یکدیگر بودیم.

انسان‌های موقت، درس‌های ماندگار می‌دهند.

دلتنگی اتفاق عجیبی‌ست گویی که خواهی‌ مُرد اما نمی‌میری . -جمال ثریا

کجا جا گذاشته‌ام کلمهٔ عشق را ؟ در آغوشِ تو؟ یا که پشت پلک هایِ کهکشانی‌ات ؟

کسی که نیست ، کسی که هست را از پا در می‌آورد.

بگذار بگویند و بگویند و بگویند ، بگذار بِبُرند و بدوزند و بپوشند ، تو بخند، گوش بده، خیره بمان، هیچ مگو .

پیدام کن تا من گم نشدمُ »

اگر اتفاق نمی‌افتادی ، هرگز به این عمق از احساساتم دست نمی‌یافتم.

نه تو می‌مانی ، نه اندوه .