مشکل انسان این است که دوام میآورد و دوباره به سوی آدمها و رنجهایی باز میگردد که از آنها گریخته بود.
وَ..
من اگر مُرده بودم،
او ، شايد مي گريست،
اما ،
اگر او گريه مي كرد،
من حتما مي مُردم.
«من همیشه زندگانی را به مسخره گرفتم. دنیا، مردم، همهاش به چشمم یک بازیچه، یک ننگ، یک چیز پوچ و بیمعنی است. میخواستم بخوابم و دیگر بیدار نشوم و خواب هم نبینم.»
زنده به گور/صادق هدایت.
آرام بگیر، به درون خود برو و غمهای محبوبت را بغل کن. این بیرون چیزی برای تو نیست.
«چیزی بگو
گاهی چنانم بی تو
که عبور سایه ام از کنارم
نگرانم میکند.»
شمس لنگرودی