تو زندگیم همیشه یجوریام
انگار تو بیمارستان دنبال آدم سالمم ؛ تو قبرستون دنبال موجود زندهام ؛ تو تیمارستان دنبال آدم عادیم ؛ انگار تو لاهیجان دنبال هیجان میگردم .
پناه بر تو تنهایی . .
آن گاه که از تنها ، جز آزار و انتظار چیزی عاید آدمی نمیشود .
او مثلِ پُکِ اولِ سیگار بود .
با حسِ خوب شروع شد هرچند کشنده ، هرچند
مضر ، هرچند استرس آور ، اما همانقدر لذت
بخش و راستش اعتیاد آور ..
فکر میکنی اینجایی که امروز هستی انتهای تنهایی است ، اما تنهایی انتها ندارد ، فردا عمیقتر میشود .
«همواره احساسات ما فاصلهٔ میان ما و حقیقت را پُر میکنند»
سوتلانا آلکسیویچ