به اندازه یک قرن آرزو داری؛ اما حوصله یک لحظه بیشتر زیستن را نداری.
ببینید نمیدونم چجوری ثابت کنم ولی,
اول حسش میکنم, بعد زمان بهم ثابت میکنه که حسم درست بوده.
سأنتظركَ غدًا ، و إن لم تأتي
فكلُّ الأیامِ غدًا حتی تعود.
فردا منتظرت خواهم بود ، و اگر نیامدی پس همهی روزها "فردا" است تا برگردی.
ترس برداشتهام، فکر میکردم حرف نداشتنم موقتی باشد، نبود، نیست. تنها کسی که بدون واهمه با آن حرف میزنم خودم هستم، آن هم گهگاهی.
تلاش میکردم فراموشت کنم ، و حتی این تلاش برای فراموشی، یکی از خاطراتی میشد که تو را به یاد من میآورد.