من همیشه میگم نمیدونم، در حالیکه میدونم ولی حوصله توضیح دادن ندارم.🤷🏻‍♀

‌چه "اوکیه، اشکال نداره" هایی که گفتیم و اوکی نبود و اشکال داشت.

آرام به نظر می‌رسم، اما ذهنم هیچ‌وقت آرام نیست.

؛

اينقدر نگران نباش، چیزی كه برات مقدر شده، راهش رو به سمتت پيدا می‌کنه.

قشنگترین حسی که یه انسان میتونه تجربه‌اش کنه، حس آزادی بعد از رها کردن چیزی که فکر می‌کرد هرگز نمیتونه رهاش کنه.

اما عزیزِ من، تو نه شهامتِ ماندن داشتی و نه شجاعتِ رفتن؛ و همین رفت‌وآمدهای دائمی‌ات، مرا زخمی‌تر می‌کرد. مبهم ؛

شب، پناهگاهِ آدم‌هایی‌ست که تمامِ روز وانمود کرده‌اند حالشان خوب است. چراغ‌ها که خاموش می‌شوند، هرکس به اندازه‌ی تنهاییِ خودش بیدار می‌ماند. اگر خوابت برد، خوش‌به‌حالت؛ و اگر نه، ماهِ امشب شاهدِ خاموشِ اندوهت خواهد بود.

بعضی آدم‌ها وقتی ناراحتن، گریه نمی‌کنن؛ کم‌حرف میشن، کمتر توضیح میدن، و یه روز می‌بینی دیگه هیچ‌چیز براشون ارزش توضیح دادن نداره. اون روز، معمولا روزِ رفتنه.

سرانجام دریافتم؛ وقتی کسی تورا دیگر نمیخواهد همان کارهایی را بارها تکرار میکند که میداند آزارت میدهد انقدر قلبت را خسته و زخمی میسازد تا خودت آرام آرام رفتن را انتخاب کنی.