ویدیویی که فضانوردان‌ ناسا در روز حمله به برج های دو‌قلو در 11 سپتامبر سال 2001 از ایستگاه فضایی ثبت کردند. #ایستگاه_فضایی Safar be setareha 🪐🌝

📢 تصویر روز ناسا 🗓 شنبه ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ عنوان: ماه کامل عکس: ژنگ‌جی وو و جف دای (TWAN) ماه کامل روشن‌ترین حالت ماه است و امشب می‌تونی زیر نور اولین ماه کامل سال ۲۰۲۶ بایستی. در واقع، ماه کامل امسال در تاریخ ۳ ژانویه ساعت ۱۰:۰۳ به وقت جهانی اتفاق می‌افته و فقط حدود ۷ ساعت بعد، سیاره زمین هم به نزدیک‌ترین نقطه خودش به خورشید در مدار بیضوی‌اش یعنی "پری‌هلیون" می‌رسه (ساعت ۱۷:۱۶ به وقت جهانی). ماه کامل دی‌ماه امسال هم خیلی از نزدیک‌ترین فاصله‌اش با زمین (پری‌جی) دور نبود. این اتفاق برای ماه در تاریخ ۱ ژانویه ساعت ۲۱:۴۴ به وقت جهانی افتاد. امشب همچنین می‌تونی سیاره مشتری رو هم که این روزها خیلی پرنور شده و نزدیک ماه کامل قرار گرفته، ببینی. وقتی داری به آسمون نگاه می‌کنی، یادت نره دنبال شهاب‌های روشن و کمیاب بارش شهابی ربعی هم باشی.... 🔗 #تصویر_روز_ناسا #ناسا Safar be setareha 🪐🌝

جایگاه ما در کهکشان راه شیری. #فضا #زمین #راه_شیری Safar be setareha 🪐🌝

‌سال 1968 در چنین روزی (27 دسامبر) ماموریت آپولو 8 انجام شد. ‌آپو‌لو 8 نخستین ماموریت سرنشین‌دار بود که زمین را ترک کرد و به (مدار ماه) رسید ‌خدمهٔ آن فرانک بورمن، جیم لاول و بیل اندرس بودند. ‌هدف اصلی، آزمودن سامانه‌های فضاپیما و مسیر رفت‌وبرگشت به ماه پیش از فرود نهایی آپولو 11 بود. ‌فضاپیما ده بار دور ماه چرخید و تصاویر نمادینی مانند طلوع زمین از افق ماه ثبت شد. ‌آپو‌لو 8 راه را برای فرود انسان بر ماه هموار کرد و یکی از لحظات تعیین‌کنندهٔ رقابت فضایی محسوب میشود. ‌‌ #فضا #نجوم Safar be setareha 🪐🌝

📢 تصویر روز ناسا 🗓 پنجشنبه ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ عنوان: تک‌شاخ، پوست روباه و درخت کریسمس عکس: مایکل کالیکا این تصویر زیبا و پیچیده که از گاز و غبار میان‌ستاره‌ای ساخته شده، یک منطقه ستاره‌زایی به نام NGC 2264 را نشان می‌دهد. این منطقه حدود ۲۷۰۰ سال نوری با ما فاصله دارد و در صورت فلکی کم‌نور اما خیالی تک‌شاخ (Monoceros) قرار گرفته است. این منظره آسمانی که نزدیک به استوای آسمان و صفحه کهکشان راه شیری ما دیده می‌شود، ترکیبی از سحابی‌های قرمز رنگ است که نور ستاره‌های تازه متولد شده آن‌ها را روشن کرده و ابرهای تیره غبار میان‌ستاره‌ای را در خود جای داده است. جایی که این ابرهای غبار جلوی نور ستاره‌های داغ و جوان را می‌گیرند، نور ستاره‌ها را بازتاب می‌دهند و سحابی‌های بازتابی آبی‌رنگ می‌سازند. در واقع، ستاره متغیر و درخشان S Monocerotis در مرکز تصویر در میان هاله‌ای آبی قرار دارد. بالای این ستاره و با چینش مثلثی ساده، ستاره‌های NGC 2264 قرار دارند که به خوشه ستاره‌ای درخت کریسمس معروف‌اند. سحابی مخروطی که با نور ستاره‌ها شکل گرفته، در نوک این در... 🔗 #تصویر_روز_ناسا #ناسا Safar be setareha 🪐🌝

NGC 3572 خوشه ای از ستارگان جوان است که در میان مناظر کیهانی چشمگیر قرار گرفته است. در این تصویر، بادهای ستاره ای، گاز و غبار اطراف را به شکل حباب های بازیگوش، کمان های گسترده و ساختارهای عجیب و غریبی که به خرطوم فیل معروف هستند، درآورده اند. #فضا #ستاره Safar be setareha 🪐🌝

ویدیویی که کاوشگر perseverance از طریق دوربین های ناوبری خود ثبت و به زمین ارسال کرد. درحالی که رکورد طولانی ترین مسافت طی شده در یک روز مریخی (۴۱۱ متر) را ثبت کرد. 🏁 #مریخ Safar be setareha 🪐🌝

سیارات فراخورشیدی — جهان‌هایی فراتر از منظومه شمسی سیارات فراخورشیدی به سیاراتی گفته می‌شود که به دور ستارگان دیگر می‌چرخند یا در فضای بین‌ستاره‌ای سرگردانند. نام آن‌ها از واژه یونانی «اکزو» به معنی «بیرون» گرفته شده است که موقعیت آن‌ها را فراتر از منظومه ما نشان می‌دهد. امروزه هزاران چنین جهان‌هایی شناخته شده‌اند: غول‌های داغ، ابرزمین‌ها، کره‌های یخی و حتی سیارات عجیبی به نام «سرگردان» که به ستاره‌ای وابسته نیستند. #فضا #کاوش_کیهانی #نجوم Safar be setareha 🪐🌝

مونتاژ نهایی بسته ماهواره‌ها تکمیل شد: آماده‌سازی برای پرتاب در پایگاه واستوچنی در پایگاه فضایی، راکت فضایی «سایوز-۲.۱ب» به‌همراه بلوک شتاب‌دهنده «فریگات» برای پرتاب سه ماهواره ایرانی «طلوع-۳» و «ظفر-۲» و «کوثر-۱.۵» و دو ماهواره «آیست-۲تی» و چندین ماهواره کوچک دیگر مونتاژ شد. اقدامات انجام‌شده: 🔵 اتصال بخش سرِ فضایی و مرحله سوم راکت حامل به «بسته» مراحل اول و دوم 🔵 اتصال کانکتورهای الکتریکی و خطوط لوله 🔵 انجام بازرسی‌های لازم و عملیات نهایی پیش از انتقال راکت به سکوی پرتاب، پوشش الکتروترمال روی بخش سرِ راکت نصب خواهد شد. #فضا Safar be setareha 🪐🌝

‌زمین شناسی به درک ما از شناخت سیارات دیگه کمک میکنه. ‌مثل مطالعه ی «گرند کنیون» در آمریکا ‌و یا همین درّه ی خزینه در ایران. ‌جریان پیوسته و شدید آب در طول صدها هزار بلکه میلیون ها سال موجب پدید اومدن این درّها میشه و حتی با خشک شدن کامل، با مطالعه ی لایه های رسوبی و کشفیات کاوشگران میتونیم بفهمیم زمانی جریان آب در این نقطه برقرار بوده … ‌جریان آبی که بزرگترین درّه ی منظومه ی شمسی یعنی (مارینر) در سیاره ی بهرام (مریخ) رو پدید آورده. ‌‌ #فضا #کاوش Safar be setareha 🪐🌝