امروز عرفه ی ما در کنار شهدا گذشت...

بعد از جنگ اخیر اولین بارمه میرم مزار شهدا... مزار ۲۲نفر شهید مرزبانی که باهم شهید شدن اینجا بود... همینکه قدم گذاشتم اونجا غمی عجیب دلمو گرفت سر مزار شهید علی جعفری... خیلی دلم شکست ؛ شاید اینجا نقطه ی وصلی باشه به شهدا که روح تازه و دوباره ای بگیرم

راستی از امشب و یه نقطه ای از اجتماع فیلم گرفتم پسر بچه ای که تو این شبا که آموزش کار با سلاح رو میدادن هر شب اومده تمرین کرده و دیگه حسااابی حرفه ای شده بود😍

درحالیکه شما آموزش فرار به پناهگاه ها میدین پسر بچه های ما این شکلی سلاح باز و بسته میکنن😌😎 @nokarsad

علی علی 😁 ماشاءالله

امروز سالروز تولدمه... و من فکر میکنم به روزهاییکه مثل برق و باد میگذره به اینکه من با سال قبلم چقدر تفاوت دارم؟ چقدر تغییر کردم و آیا مثبت بوده یانه؟ تعداد دوستانم کم شدن یا بیشتر و چقدر این دوستی ها امن هست؟! چقدر کتاب خوندم؟ چقدر سفر رفتم و‌تجربه کسب کردم... ؟ راستش هرسال خیلی شلوغ پلوغ و چندین جشن در طول روز و هفته داشتم.... اما امسال فهمیدم اگه جایی نباشه که استوری بزاری خیلی از دوستان و رفقا تولد تو توی ذهنشون نیست و یادشون میره و حق دارن و خیلی هاهم نه به خاطر دارن مثل همیشه... اگر سال های قبلم بود خیلی از این قضیه ناراحت میشدم اما امسال اصلا😍...چرا؟ امسال اما یک جور دیگه ای به این روز نگاه میکنم و از وقتی که کتاب خانه ای برای همه زندگی منصوره مقدسیان رو مطالعه کردم خیلی به این نگاهش و نوع دیدش فکر میکنم👇 «او هرگز برای خودش یا دیگران جشن تولد نمی‌گرفت؛ انگار که میل به جشن گرفتنِ گذشتِ سال‌ها از عمرِ خود، با باورهای عمیقش در تضاد بود. اما چرخه‌ی زندگی او با شادی‌های دیگری می‌چرخید؛ او همیشه و با تمام وجود، جشن‌های اهل‌بیت (ع) را برپا می‌کرد. برای او، شادی واقعی در بازگشتِ روزهای ولادت و شهادتِ معصومین بود، نه در جشن گرفتنِ یک سالِ سپری شده از عمرِ شخصی. او می‌گفت شادی در یادِ آن‌هاست، نه در عدد و رقم‌های عمر خودمان.» ای کاش مثل اون فکر کنم زندگی کنم رفتار کنم... 🍀و من در تلاش و تکاپو برای روزی هستم که مثل منصوره مقدسیان فکر و ذهنم و شادی و ناراحتی ام این گونه هدف داشته باشه و دائم در حال تلاش برای رشد باشم برای رسیدن به هدف نهایی یعنی قربه الهی....🎀 #نوکرساده @nokarsad