وابستگی پنهان واشنگتن به تنگه هرمز؛ چرخه پترودلار ستون فقرات پنهان اقتصاد آمریکا ترامپ میگوید ما به تنگه هرمز نیاز نداریم! اما بدون چرخه پترودلار، اقتصاد آمریکا با چه سازوکاری دوام خواهد آورد؟! 1- فروش نفت خلیج فارس فقط با دلار 2- بازگشت پترودلارها به اوراق خزانه‌داری آمریکا 3- تأمین مالی کسری بودجه آمریکا و تثبیت هژمونی دلار 4- حلقه اتصال همه اینها تنگه هرمز با عبور ۳۰ درصد نفت دریایی جهان 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

پرتابه از سمت آذربایجان به ایران دوستان لب مرز گرفتند

🔴🎥 ترامپ تصاویری از حملات انجام شده به اصفهان در پلتفرم اختصاصی خود «تروث سوشیال» منتشر کرد.

🗒️ استراتژی بلندمدت ایران: چهار دهه آمادگی برای مواجهه با غرب ▪️ یادداشت | فارن افرز: ایران علیرغم ضربات تاکتیکی، در حال دستیابی به اهداف استراتژیک خود است. این موفقیت حاصل برنامه‌ریزی چهار دهه‌ای است که از جنگ ایران و عراق آغاز شد. ریشه‌های تاریخی استراتژی ایران ➖ آیت‌الله خامنه‌ای نقش محوری در شکل‌دهی این استراتژی داشت. تجربه ریاست‌جمهوری در دوران جنگ ایران و عراق، درسی بنیادین به او آموخت: * تا زمانی که ایران بر استقلال خود پافشاری کند، با فشار هماهنگ آمریکا روبرو خواهد بود. جنگ با عراق که تهران آن را یک جنگ نیابتی می‌دانست، ایران را مجبور به ابداع تاکتیک‌های نامتقارن کرد. محرومیت از تسلیحات کلاسیک، زمینه‌ساز توسعه دکترین «بازدارندگی نامتقارن» شد که شامل ایجاد زیرساخت نظامی-صنعتی عظیم، پرورش متحدان غیردولتی و دفاع پیش‌دستانه فراتر از مرزها بود. ➖ سپاه پاسداران این دکترین را در دهه‌های بعد در لبنان، عراق و سوریه صیقل داد. مستشاران سپاه تکنیک‌های پیچیده‌ای برای مقابله با قدرتمندترین ارتش‌های جهان ابداع کردند، از بمب‌های جاده‌ای گرفته تا شبکه‌های لجستیکی غیرمتمرکز. این تجربیات نسل جدیدی از فرماندهان با تجربه عملیاتی پیشرفته را به وجود آورد که امروز در رفتار ایران مشهود است. سلاح اقتصادی و تهدید نظم منطقه‌ای ➖ ایران دهه‌ها تحت تحریم‌های فلج‌کننده آمریکا قرار داشته و از سیستم سرمایه‌داری جهانی اخراج شده است. این محرومیت، منطق استراتژیک خاصی ایجاد کرد: کشوری که از سیستم بیرون رانده شده، انگیزه زیادی برای تهدید آن دارد. ایران اکنون با هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی، فشار بر تنگه هرمز و حملات به بنادر و بانک‌ها، کارزاری سیستماتیک علیه پایه‌های اقتصادی نظم منطقه‌ای تحت رهبری آمریکا راه انداخته است. ➖ تنگه هرمز که یک‌پنجم نفت جهان از آن عبور می‌کند، کانون این استراتژی است. ایران نیازی به بستن کامل این آبراه ندارد؛ تهدید معتبر به ایجاد اختلال کافی است تا بازارهای انرژی را متلاطم کند و ایالات متحده را مجبور به صرف منابع عظیم برای دفاع از مسیرهای تجاری کند. این وضعیت سیستم پترودلار را که ایران از آن محروم شده، عملاً به گروگان گرفته و گفتگوها درباره جایگزین‌هایی مانند یوآن را تسریع می‌کند. ایجاد شکاف در ائتلاف آمریکا و خلیج‌فارس ➖ شاید ماندگارترین پیامد استراتژی ایران، شکاف بین ایالات متحده و شرکای خلیج‌فارسی‌اش باشد. از سال ۱۹۷۹، واشینگتن شبکه امنیتی گسترده‌ای در خلیج فارس برای مهار ایران ساخته است. معامله ساده بود: کشورهای خلیج فارس با واشینگتن همسو می‌شوند و در مقابل تضمین‌های امنیتی دریافت می‌کنند. ➖ اما این اعتماد در سال ۲۰۱۹ زمانی که آمریکا از عربستان در برابر حملات ایران دفاع نکرد، شروع به ترک خوردن کرد. جنگ فعلی این شکاف را عمیق‌تر کرده است. سیستم‌های پدافند هوایی آمریکا عمدتاً برای محافظت از اسرائیل مستقر شده‌اند، در حالی که کشورهای خلیج فارس شاهد سوختن زیرساخت‌های خود بدون محافظت معادل بوده‌اند. پیام روشن است: ایالات متحده امنیت اسرائیل را بر امنیت خلیج فارس اولویت می‌دهد. این تردید دقیقاً همان چیزی است که ایران برای آن تلاش کرده است. پارادوکس ترورهای هدفمند ➖ ایالات متحده و اسرائیل به شدت بر ترورهای هدفمند تکیه کرده‌اند، اما این استراتژی نتیجه معکوس داده است. ایران فرماندهی نظامی خود را غیرمتمرکز کرده و جانشینان متعددی در هر سطح پرورش داده است. فرماندهان جدید جوان‌تر، با تجربه جنگ در عراق و سوریه، و خطرناک‌تر از نسل قبل هستند. آن‌ها احتیاط نسل قدیمی را که هزینه‌های جنگ ایران و عراق را به یاد داشتند، ندارند. نتیجه قابل پیش‌بینی این است که ارتش ایران تهاجمی‌تر خواهد شد. دکترین «زنده بمان و فرسوده کن ➖ هدف ایران شکست کلاسیک دشمنان نیست، بلکه نشان دادن این است که هزینه مقابله با ایران غیرقابل تحمل است. این استراتژی در حال جواب دادن است. ایران در حال جذب ضربات و ادامه فعالیت است، کارزار اقتصادی‌اش نظم خلیج فارس را تهدید می‌کند، و شکاف بین آمریکا و متحدانش عمیق‌تر می‌شود. اگر این روندها ادامه یابد، جنگ می‌تواند با جمهوری اسلامی ضربه‌خورده اما دست‌نخورده به پایان برسد، در حالی که ائتلاف آمریکا متلاشی شده است. ایالات متحده و اسرائیل ممکن است در نبردها پیروز شوند، اما ایران با استراتژی‌ای که برای “بیشتر دوام آوردن” تنظیم شده، ممکن است پیروز جنگ باشد. #رصد #یادداشت #راهبرد #پرونده_مقاومت_ملی 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🎬 گفت‌وگوی آیت‌الله اعرافی با خبرگزاری حوزه در سی‌امین شب تجمع مردم قم 🚩 حضور خود را همچنان در خیابان حفظ کنید مدیر حوزه‌های علمیه در سی‌امین شب حضور مردم در خیابان در جمع خروشان مردم قم حضور پیدا کرد و ضمن تشکر از حضور ارزنده و عظیم مردم از آنان خواست که حضور خود را همچنان در خیابان حفظ کنند چراکه این حضور، خیره‌کننده چشم‌های دشمن و جهانیان است.

حتما ببینید و منتشر کنید 💢یکی ازبزرگترین خطرهایی که مارو امروز تهدید میکنه مربوط به همین عکسه‼️ یاخدا یا صاحب الزمان توجه: 👇 اگر می خواهید در خانه هایتان قتل عام نشوید این روزها مساجد و خیابانها را خالی نکنید.

⚫️ فراتحلیل اندیشکده‌های آمریکایی، ۷۵ درصد سناریوی جنگ با ایران را «بدبینانه» و به زیان واشنگتن می‌دانند ◾️نتایج یک فراتحلیل از گزارش‌های ۱۲ اندیشکده معتبر آمریکایی که در بازه زمانی ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۶ فروردین ۱۴۰۵ انجام شده، نشان می‌دهد که ۷۵ درصد از این مراکز، سناریوی ادامه جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران را بدبینانه و به ضرر منافع ایالات متحده ارزیابی کرده‌اند. ◾️براساس این تحلیل که وضعیت آینده جنگ را مورد بررسی قرار داده، اندیشکده‌ها هشدار داده‌اند که آمریکا به جای دستیابی به یک «ضربه نهایی» سریع، با چشم‌اندازی از درگیری فرسایشی و پرهزینه مشابه جنگ‌های عراق و افغانستان، بی‌ثباتی بلندمدت در تنگه هرمز و شوک اقتصادی به بازارهای جهانی مواجه خواهد بود. ◾️توزیع بدبینی در اردوگاه‌های فکری آمریکا ▪️یافته‌ها حاکی از آن است که این بدبینی به دو طیف اصلی فکری در آمریکا نیز تسری یافته است. در میان اندیشکده‌های همسو با سیاست «فشار حداکثری» و رویکرد تهاجمی ترامپ، وحدت نظر وجود ندارد. به طوری که نیمی از این مراکز از جمله بنیاد هریتج، بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها (FDD) و موسسه امریکن اینترپرایز (AEI) به آینده مطلوب جنگ امیدوارند، اما نیمی دیگر نظیر شورای آتلانتیک، موسسه رند (RAND) و مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS) جنگ را فرسایشی، پرهزینه و همراه با تبعات منفی ارزیابی می‌کنند. این شکاف نشان می‌دهد که حتی در میان حامیان گزینه نظامی نیز اجماعی بر امکان موفقیت سریع وجود ندارد و تردیدهای جدی نسبت به پیامدهای آن شکل گرفته است. ◾️پیش‌بینی «باتلاقی» بدون استراتژی خروج ▪️در سوی دیگر، اندیشکده‌های غیرهمسو با حمله ترامپ تصویری تیره‌تر ترسیم کرده‌اند. در این طیف که شامل مرکز امنیت نوین آمریکا (CNAS)، شورای روابط خارجی (CFR)، بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی (CEIP)، موسسه کاتو (Cato Institute)، مرکز بلفر، موسسه بروکینگز می‌شود، سهم سناریوی خوش‌بینانه برای آمریکا عملاً صفر است. به گفتۀ تحلیلگران، هر چه از فضای سیاسی-تبلیغاتی فاصله گرفته و به محاسبات راهبردی نزدیک می‌شویم، احتمال موفقیت سریع و کم‌هزینه آمریکا کمرنگ‌تر شده و برآوردها بر گرفتاری در باتلاقی مشابه عراق و افغانستان متمرکز می‌شود. در این دیدگاه، مسئله اصلی نه فقط چگونگی آغاز جنگ، بلکه ناتوانی کاخ سفید در کنترل پایان آن است. ◾️شکاف میان اراده و توانایی ▪️نتیجۀ این فراتحلیل نشان می‌دهد که در محافل راهبردی آمریکا، اگرچه «رؤیای ضربه نهایی» همچنان خواستنی است، اما شدنی تلقی نمی‌شود. کارشناسان این وضعیت را ناشی از شکاف میان «اراده» و «امکان» می‌دانند؛ به عبارت دیگر، مسئله اصلی در واشنگتن کمبود اراده برای جنگ نیست، بلکه فقدان اطمینان به موفقیت و جدایی «تصمیم به جنگ» از «توان اداره جنگ» است. ◾️روش‌شناسی ▪️این تحلیل با استفاده از روش فراتحلیل و بر اساس گزارش‌های ۱۲ اندیشکده برتر در حوزه روابط خارجی و امور بین‌الملل (بر اساس رتبه‌بندی Global Go To Think Tank) در بازه زمانی ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۶ فروردین ۱۴۰۵ توسط موسسه شناختیک انجام شده است. ☑️ اندیشکده دشمن‌شناسی حَصین ◼️ @hasin_ir

توییت جنون‌آمیز ترامپ: احضار ارواح از قبرستان بمب‌افکن‌ها برای جنگ ۲۰۲۶! 📝 ترجمه توییت ترامپ: «من به پنتاگون مجوز دادم تا تمام جنگنده‌های در دسترس یگان‌های داخل خاک آمریکا را به خاورمیانه منتقل کند و همچنین بمب‌افکن‌های بازنشسته را از قبرستان آریزونا (AMARG) فراخوانی کند تا به عنوان «کامیون موشک» عمل کنند. حجم قدرت هوایی و مهماتی که قرار است روی سر ایران خالی کنیم، از جنگ خلیج فارس در ۱۹۹۱ فراتر خواهد رفت. ما دیگر بازی نمی‌کنیم.» کالبدشکافی استراتژیک (OSINT) در اتاق وضعیت: ۱. دکترین مرد دیوانه (Madman Theory): این توییت صدای غرش یک ماشین جنگی پیروز نیست؛ یک «عملیات روانی» (PsyOp) در بالاترین سطح است. ترامپ دقیقاً در آستانه ضرب‌الاجل ۶ آوریل، بلوف آخرالزمانی می‌زند تا با ترساندن تهران، پکن و مسکو، پیش از ورود به باتلاق جنگ زمینی، یک توافق دیپلماتیک کسب کند. ۲. اعتراف پنهان به شکست لجستیکی: وقتی فرمانده کل قوا مجبور می‌شود برای ادامه جنگ، ارتش داخل خاک آمریکا را تخلیه کند و هواپیماهای اوراقی را برای پرتاب موشک به خط کند، یعنی یک فاجعه لجستیکی رخ داده است. این توییت یعنی: «بمباران‌های یک ماه گذشته شکست خورده، حریف هنوز سرپاست و ما به سقف توان مدرن خود رسیده‌ایم.» ۳. توهم ۱۹۹۱ در برابر واقعیت ۲۰۲۶: ترامپ فانتزی جنگ خلیج فارس را می‌فروشد؛ جنگی که ۶ ماه فرصت استقرار و ۵۰۰ هزار نیروی پیاده داشت! اما واقعیت ۲۰۲۶ این است: سنتکام تنها ۵ تا ۷ هزار نیروی رزمی مستقیم در منطقه دارد، متحدان عرب (مثل کویت) درگیر بحران آب شده‌اند و اقتصاد جهانی در حال سکته است. حرف آخر: استفاده از بمب‌افکن‌های زنگ‌زده به عنوان «کامیون موشک»، نشانه استیصال است. ترامپ آخرین کارت وحشت خود را روی میز کوبیده است؛ این یا آخرین پرده نمایش پیش از یک توافق در تاریکی است، یا شیرجه کورکورانه به درون مرگبارترین چرخ‌گوشت خاورمیانه.

✴️ جنگ شناختی: نبرد ذهن‌ها در جریان جنگ رمضان (بخش دوم) بازی با افکار عمومی غربی ❗️در جریان جنگ رمضان، شاهد تلاش‌های گسترده‌ای برای توجیه حملات احتمالی به ایران و بسیج افکار عمومی در آمریکا و اسرائیل بودیم. 🔹یکی از تکنیک‌های کلیدی مورد استفاده، تلاش برای توجیه حمله به ایران با بهانه‌های واهی بود. ترامپ، به انحای مختلف، تلاش کرده تا حمله به ایران را در میان سیاستمداران و مردم آمریکا توجیه کند، اما منطق توجیهات وی قانع‌کننده نبوده است. 🔸همچنین، شاهد فشار آمریکا بر رسانه‌های این کشور برای بازنمایی مثبت اخبار جنگ به نفع این کشور بودیم. رئیس جمهور آمریکا رسانه‌ها را تهدید کرده بود که صرفاً از عملیات آمریکا در جنگ تعریف کنند و در غیر این صورت، مجوز آنها باطل خواهد شد. این موضوع، نیویورکر را بر آن داشت تا بنویسد که “تلخ‌ترین طنز آن است که رئیس جمهوری که با زبان رهایی‌بخش با مردم ایران سخن می‌گوید، آزادی مطبوعات را در کشور خودش تهدید می‌کند.” 🔹هم‌چنین در طول جنگ، رسانههای دشمن بارها به بزرگنمایی قدرت نظامی امریکا و اسرائیل و کوچکنمایی توان نظامی ایران پرداختهاند. برای مثال، ارتش امریکا درباره حمله موشکی ایران به پایگاه هوایی شاهزاده سلطان عربستان سعوی نوشت که در جریان این حمله، آسیب جزئی به سوخترسانهای امریکا انجام شده، درحالی که تصاویر ماهوارهای منتشر شده نشان داده که سه سوخترسان امریکایی کاملاً نابود شده است. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

جنگ رمضان:عرصه نبرد جغرافیا و فناوری یک ماه از دفاع مقدس سوم ایران در مقابله با ائتلافی آمریکایی، اسرائیلی و عربی می‌گذرد. نیروهای مسلح ایران در برابر ترورها و تهاجم به زیرساخت‌های کشور، متقابلاً تجهیزات نظامی و پایگاه‌های دشمنان را شجاعانه هدف قرار داده‌اند. با قاطعیت می‌توان گفت ارتش آمریکا و ارتش صهیونیستی تاکنون به این شکل و با این شدت زیر ضربه قرار نگرفته‌اند. استراتژی ایران چه در حال حاضر و چه در گذشته مبتنی بر بازدارندگی بوده است؛ به این معنی که ایران خواهان جنگ نیست، بلکه تمام تلاش خود را به کار می‌برده تا دشمنان را از حمله به ایران بازدارد، در حالی که آمریکا و اسرائیل در حالت تهاجمی قرار دارند. پرسش این است که چه عواملی می‌تواند هدف ایران را به‌طور کامل محقق کند؟ به عبارت بهتر، آیا انهدام تجهیزات نظامی و تأسیسات دشمن به تنهایی می‌تواند دشمن را از حمله بازدارد؟ اسرائیل پس از عملیات هفتم اکتبر با این احساس که درگیر یک جنگ وجودی است، آستانه تحمل خود را در برابر دریافت ضربات اقتصادی بالاتر از گذشته تعریف کرده است. حتی در مورد تلفات جانی برای سربازان خود نیز حاضر به پذیرش تلفاتی بالاتر از چیزی است که تاکنون تحمل کرده است. لکن آمریکا علیرغم داشتن فناوری بالا،در برابر تلفات جانیِ قابل توجه، شدیداً آسیب‌پذیر است؛ چیزی که به نظر می‌رسد به دلایل مختلف تاکنون اتفاق نیفتاده است. علاوه بر تلفات جانی، آسیب‌پذیری دیگری که می‌تواند آمریکا را وادار به عقب‌نشینی کرده و حتی اسرائیل را نیز کنترل کند، «انرژی» است. توان تأثیرگذاری ایران بر عرضه انرژی در سطح جهانی می‌تواند بازدارنده جنگ باشد. روند جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان تا اینجای کار نشانگر این است که به دلایل مختلف، وارد ساختن ضربات مرگبار به دشمن و گرفتن تلفات جانی بالا که بتواند دشمن را از ادامه جنگ بازدارد، هنوز رخ نداده است. گرچه می‌توان گفت که صرف‌نظر از دیگر عوامل، ایران حداقل در جنگ رمضان اراده سیاسی لازم را برای گرفتن تلفات جانی از دشمن دارد (شاید در حمله به عین‌الاسد و جنگ دوازده‌روزه چنین نبود). اگر تلفات جانی بالا به دشمن وارد شود و در کنار آن، در حوزه انرژی با بالا بردن قیمت نفت به صورت پایدار، اقتصاد دشمنان تحت فشار قرار بگیرد، این دو اقدام می‌تواند افکار عمومی آمریکا را علیه دولت این کشور به تحرک وادارد. بنابراین، اهرم‌های اصلی فشار به دشمن برای به شکست کشاندن اهداف آنان در جنگ تحمیلی اخیر، علاوه بر تلفات جانی بالا، فشار در حوزه عرضه انرژی (مثل نفت و مشتقات آن و زیرساخت‌های مرتبط با آن) و توان کافی برای تهدید حقیقی و مؤثر زیرساخت‌های هوش مصنوعی در سطح منطقه است. لذا علاوه بر ضعف دشمن در تحمل تلفات بالا، فشار بر دشمن در حوزه انرژی، ابزاری است که به‌طور مستقیم و فوری اثر منفی خود را بر اقتصاد جهانی و از جمله اقتصاد آمریکا نشان خواهد داد؛ کما اینکه تاکنون هم این تأثیر قابل مشاهده است. اینکه ترامپ اهداف اولیه جنگ را که انرژی هسته‌ای و محدود کردن موشک‌ها اعلام کرده بود، فراموش کرده و مدام از باز کردن تنگه هرمز دم می‌زند، به همین دلیل است. از این‌ رو، همان‌گونه که عنوان این یادداشت نشان می‌دهد، گرانیگاه این جنگ «نبرد جغرافیا و تکنولوژی» است. به سخن دیگر، جنگ رمضان عرصه ظهور جنگ تکنولوژی و ژئوپلیتیک است. تنگه هرمز با اهمیت فوق‌العاده‌ای که دارد، مزیت نسبی و طبیعی ایران و هدیه خداست که در آنجا می‌توان گلوی آمریکا را فشرد. بدون اراده ایران، امنیت تنگه برای هر قدرتی غیرممکن است. بنابراین استفاده هوشمندانه، متهورانه و با اراده‌ای قوی برای حفظ و مدیریت میان‌مدت تنگه هرمز لازم است تا این دستاورد استراتژیک جنگ (یعنی تسلط ایران بر تنگه هرمز) به‌هیچ‌وجه از دست نرود. لازمه آن، علاوه بر ابزار نظامی، اراده سیاسی خلل‌ناپذیر است که به نظر می‌رسد این اراده در سطح عالی نظام شکل گرفته است. بنابراین، باید از این اهرم نه‌فقط برای پایان تجاوز، بلکه برای عادی شدن پرونده هسته‌ای، لغو همه تحریم‌ها وهمچنین مدیریت دائم تنگه هرمز و اخذ عوارض از کشتی‌های عبوری استفاده شود. اگر قرار باشد ایران از این حق طبیعی خود محروم باشد، این منطقه برای هیچ‌کس امن نخواهد بود. متأسفانه صداها و نغمه‌های نابهنگامی که از برخی سیاسیون به گوش دشمن می‌رسد، سبب شده که دشمنان اراده ایران در این زمینه را هنوز جدی نگیرند و همچنان امیدوار به عقب‌نشینی ایران باشند. قطعاً خاموش شدن این صداها و پیام‌های نابهنگام، دشمن را زودتر به پذیرش واقعیت واخواهد داشت. دکتر رحیمی روشن/استاد دانشگاه و پژوهشگر مسائل سیاسی و بین الملل 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

💢 لارنس فریدمن: ژنرال‌ها در میدان باختند، سیاستمداران در کاخ سفید 🔹فریدمن در یادداشت مهمش پس از سفر به واشینگتن (در بحبوحه جنگ مارس ۲۰۲۶)، زاویه را از میدان نبرد به اتاق‌های تصمیم‌گیری می‌چرخاند و از یک «سکته مغزی نهادی و ساختاری» در دولت آمریکا پرده برمی‌دارد: ۱. واشینگتن؛ شهر ارواح و خلأ کارشناسی: 🔹ساختارهای مدیریت بحران متلاشی شده‌اند. شورای امنیت ملی (NSC) عملاً خالی از کارشناس است. در وزارت خارجه فقط صدای قدم‌های خودتان را می‌شنوید. تصمیمات توسط افرادی مانند سناتور روبیو و بدون ارزیابی حرفه‌ای گرفته می‌شود. در پنتاگون، پیت هگست (وزیر دفاع) به جای مدیریت جنگ، درگیر تسویه‌حساب‌های سیاسی و جنگ‌های فرهنگی است. ۲. توهم استراتژیک در دفتر بیضی: 🔹دونالد ترامپ در «واقعیت موازی» زندگی می‌کند و جملاتش آشفته و متناقض است. او ادعا می‌کند جنگ «جلوتر از برنامه» پیش می‌رود، چون آمریکا و اسرائیل «دیگر هدفی برای بمباران ندارند». فریدمن می‌نویسد: ترامپ وقتی مدرک پیروزی ندارد، آن را جعل می‌کند. ۳. ساعت شنی تورم و فرار شرکا: 🔹عملیات بمباران (Epic Fury) بدون مجوز کنگره آغاز شد و بسیار منفور است. ترکش‌های تورمی ناشی از قفل خلیج فارس اقتصاد را خرد می‌کند. جمهوری‌خواهان شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای را پذیرفته‌اند. جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور) که این جنگ را فاجعه می‌داند، عامدانه سکوت کرده تا آینده سیاسی خود را نسوزاند. 🔻اما تناقض مرگبار اینجاست: 🔹اگر واشینگتن فلج شده و ترامپ به دنبال فرار است، چرا زبده‌ترین نیروها (۳۵۰۰ تفنگدار دریایی ناو تریپولی و کماندوهای دلتا/JSOC) دقیقاً حالا به دهانه خلیج فارس رسیده‌اند؟ 🔹تقاطع‌گیری اطلاعات میدانی نشان می‌دهد این تضاد، خروجی جنگ قدرت میان «تیم سیاسی کاخ سفید» و «محور اسرائیل/پنتاگون» است که به یکی از سه سناریو ختم می‌شود: ۱. تله اسرائیل (Tripwire): سیاست‌بازهای جنگ‌طلب می‌دانند ترامپ می‌خواهد خارج شود. آن‌ها این کماندوها را به عنوان طعمه در خط آتش قرار داده‌اند تا کشته شدن حتی چند آمریکایی، راه فرار ترامپ را ببندد و او را به جنگ همه‌جانبه بکشاند. ۲. عملیات نیش زنبور (Hit & Run): ترامپ برای توجیه خروج به یک «دستاورد هالیوودی» نیاز دارد. احتمال هلی‌برن شبانه سریع روی جزیره لارک یا خارگ برای انفجار تأسیسات، عکس یادگاری و خروج فوری تا بگوید «گلوی اقتصادشان را بریدیم». ۳. بلوف ضامن‌کشیده (The Coercive Bluff): ناو تریپولی صرفاً اسلحه پر روی میز مذاکرات پنهان (احتمالاً عمان) است: «یا پیش از ۶ آوریل آتش‌بس را بپذیرید، یا جنگ زمینی می‌کنیم.» حرف آخر: 🔹ژنرال‌ها لجستیک میدان را باخته‌اند (سقوط آواکس، فرسودگی ناو فورد، اتمام پاتریوت) و سیاستمداران قدرت تصمیم‌گیری را. ماشین جنگی آمریکا اکنون با اینرسی خود به سمت برخورد زمینی غیرقابل‌کنترل حرکت می‌کند. ✍️ خلاصه‌ای از نوشته سر لارنس فریدمن (Sir Lawrence Freedman)، یکی از برجسته‌ترین استراتژیست‌های نظامی زنده جهان و استاد ممتاز مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli